از چشم فروريخت ،
« وَ ابْيَضَّتْ عَيْناهُ مِنَ الْحُزْنِ »
« 1 » و ديدهء نيّرين « 2 » از شفق و كوكب [ 1 ] « 3 » بهنگام طلوع ، آثار غروب ظاهر كرد
« تَرى أَعْيُنَهُمْ تَفِيضُ مِنَ الدَّمْعِ »
« 4 » بانشاء « ميرزا قوام الدين محمد قزوينى » « 5 » اين ابيات اثبات رفت بالهام ملهم [ 2 ] غيبى گويا « 6 » گويا شده [ 3 ] :
أظلمت الأرض لقتل امرئ * احسانه قد ملاء الخافقين « 7 »
الشاه سلطان حسين الّذى * قد جاوزت أعلامه الفرقدين « 8 »
[ 4 ] انشأ فى تاريخه هاتف * فقال « تجديد لقتل الحسين » « 9 »
آرى هنگامى كه اختر طالع « 10 » زبونى كند ، بدر طالع « 11 » لا غرو « 12 » طالع « 13 »
هامش
[ 1 ] - عت ، كوكب ، ط ، كواكب .
[ 2 ] - ط ، ندارد .
[ 3 ] - عت ، ط ، اضافه دارد : شعر
[ 4 ] - ط ، قبل از اين بيت اضافه دارد :و اقبر المظلوم فى قم لدى * آبائه الاطهار و المنجبيناسكنه اللّه بغفرانه * فى جنة الخلد مع المصطفين( 1 ) - و سپيد شد دو ديدهء او از اندوه . ( آيهء 84 سورهء يوسف ) .
( 2 ) - آفتاب و ماه .
( 3 ) - با توجه به اينكه در چشم هنگام گريه سرخى پديد مىآيد و نيز با در نظر گرفتن تشبيه اشك به كوكب ( ستاره ) لطف عبارت به خوبى آشكار خواهد شد . ( كنوز ) .
( 4 ) - و مىبينى ديدگان آنان را مىريزد اشك . ( از آيهء 86 سورهء مائده ) .
( 5 ) - قوام الدين محمد بن محمد مهدى حسينى قزوينى متوفى حدود 1150 ( ر ك الذريعة ج 1 ص 452 و ج 7 ص 225 ) .
( 6 ) - شايد .
( 7 ) - تاريك شد زمين بخاطر كشته شدن مردى كه نيكوئى او پر كرد شرق و غرب را .
( 8 ) - شاه سلطان حسين كه در گذشت پرچمهاى او از فرقدان ( دو ستاره نزديك قطب كه بدانها راه شناسند ) .
( 9 ) - هاتفى در تاريخ آن برخواند كه تازه شدن است كشتن حسين را ( قتل حسين تازه شد ) .
( 10 ) - بخت
( 11 ) - طلوعكننده .
( 12 ) - شگفت نيست .
( 13 ) - ماه نو . ( ر ب ) .