شعر :
أقول لدهر قد توالت صروفه * أ ليس لهذا يا زمان زوال ؟ « 1 »
فقال اصطبر كم دولة قد تغيّرت * لكلّ زمان دولة و رجال « 2 »
چون نقد شهر واى « 3 » شاهى او شهر روا شد با روميّه « 4 » بفسان « 5 » فسون سيف تبالط « 6 » و تشارس « 7 » تيز و آغاز حرب و ستيز كرد .
هم در تضاعيف « 8 » اين حال و تجاويف [ 1 ] « 9 » اين احوال روزگار تبهكارش با بنات [ 2 ] الدّهر « 10 » امتزاج ، و ابو جهل غفلت با امّالدماغش « 11 » ازدواج يافته باحياء « 12 » شيم « 13 » ستم [ 3 ] آئين ابن عم [ 4 ] پرداخت ، يعنى از غلبهء سودا [ 5 ] بر ساهرهء « 14 » غبرا « 15 »
هامش
[ 1 ] - نو ، ط ، تجانيف .
[ 2 ] - يو ، ثبات .
[ 3 ] - نو ، ط ، و ستم .
[ 4 ] - ط ، ابن عمش .
[ 5 ] - يو ، ط ، سواد .
( 1 ) - مىگويم روزگارى را كه ديگرگون شدن آن پىدرپى است : اى زمان آيا اين را زوالى نيست ؟
( 2 ) - پس گفت شكيبائى پيشه كن چه بسيار دولتها كه تغيير يافت ، براى هر زمانى دولتى و مردانى است .
( 3 ) - پولى يا سكهاى كه فقط اعتبار آن در يك شهر يا منطقهء بخصوصى است :بزرگزادهء نادان به شهر واماند * كه در ديار غريبش به هيچ نستانند .( گلستان )
( 4 ) - مقصود احمد پاشا سردار عثمانى است .
( 5 ) - سنگى كه كارد و شمشير با آن تيز كنند . ( برهان ) .
( 6 ) - شمشير زدن يكديگر را ( ر ب ) .
( 7 ) - همديگر دشمنانگى نمودن . ( از ر ب ) .
( 8 ) - ج تضعيف ، افزودن ولى در تداول بمعنى در ضمن ، در خلال ، استعمال مىشود .
( 9 ) - خلال ، ميان ، ضمن .
( 10 ) - حوادث زمانه . ( ر ب ) .
( 11 ) - ام الدماغ پوست دماغ . ( ر ب ) .
( 12 ) - زنده كردن .
( 13 ) - ج شيمه ، خو ، عادت .
( 14 ) - زمين . روى زمين . ( ر ب ) .
( 15 ) - زمين .