هر چند بر عراق « 1 » اطالهء [ 1 ] « 2 » يد نكردند ، اما عراق « 3 » را بخبث اعراق « 4 » تصرف ، و اسياف « 5 » بحر را با اسياف « 6 » قهر لنگرگاه [ 2 ] كرده [ 3 ] ، توقف كردند .
از لوث « 7 » روث « 8 » روس روس « 9 » سرشت ، ملك محروس رشت زشت گشت ، اهالى گيلان از غايت خاكسارى [ 4 ] رشتى « 10 » شدند و در نواحى و جوانب لاهيجان مادّهء بلا هيجان يافت و از عيون « 11 » اعيان « 12 » جيل « 13 » چون عيون [ 5 ] جبل ، خون عيان شد . اهل ديلم « 14 » بديلم « 15 » گرفتار آمده در بحيرات [ 6 ] « 16 » تحيّرات ، افتادند و دار المرز « 17 » دارالم و رزيّت « 18 » گرديد . مخلص و ملخّص آنكه طايفهء روس تا رستاقات « 19 » مازندران بملك تملّك انضمام دادند .
شاه طهماسب را روش روس روشن و واضح و بىاعتدالى و اعتداء ايشان لامح
هامش
[ 1 ] - يو ، طاله .
[ 2 ] - يو ، لنكر .
[ 3 ] - نو ، لنگر كرده .
[ 4 ] - يو ، خاك .
[ 5 ] - يو ، ط ، ندارد .
[ 6 ] - يو ، ندارد .
( 1 ) - مقصود عراق عجم يعنى قسمت مركزى ايران است .
( 2 ) - دراز كردن ( ر ب ) .
( 3 ) - كرانهء دريا بدرازا ( ر ب ) .
( 4 ) - اصل ، بن ( ر ب ) .
( 5 ) - ج سيف بكسر اول ، ساحل دريا ( اقرب الموارد . رب ) .
( 6 ) - ج سيف بفتح اول ، شمشير .
( 7 ) - بدى ، نيرو . ( ر ب ) .
( 8 ) - سرگين . سر قبضهء شمشير .
( 9 ) - با واو مجهول ، روباه . ( برهان ) .
( 10 ) - منسوب به رشت ، خاك ، گرد و غبار ( برهان ) .
( 11 ) - ج عين ، چشم .
( 12 ) - بزرگان .
( 13 ) - جيلان - گيلان .
( 14 ) - ديلمان ، فعلا از بخشهاى لاهيجان بشمار مىرود و ديلم نام طايفه است و سرزمين آنان را ديلمان خوانند .
( 15 ) - سختى ، بلا ( ر ب ) .
( 16 ) - ج بحيره ، درياچه .
( 17 ) - ر ك ح 24 ص 166 .
( 18 ) - رزيه ، مصيبت . ( ر ب ) .
( 19 ) - ج رستاق ، روستا .