نوش پياله زن ، بفتح قلعهء مينا « 1 » استفتاح « 2 » كار ، و بادهء تلخ را از خطّهء « 3 » بلخ تا خط بغداد « 4 » در جام زرنگار نموده ، بلاد تبريز را ملك ساغر و شهر خمار « 5 » ، و آثار
« وَ تَرَى النَّاسَ سُكارى »
« 6 » در خمار « 7 » جهان آشكار ساخت ، و زمانه بتقريع « 8 » ، از هر طرف طنين « ما [ 1 ] شمّ خمار ك » « 9 » به كاخ صماخش « 10 » درانداخت .
مدام در سراهاى مينوشان « 11 » مى نوشان و با صولت منوشان « 12 » جرعهپيماى كاسات مينوسان [ 2 ] « 13 » شده به اين نظم نظام كار مىنمودند [ 3 ] [ 4 ]
مگر [ 5 ] چون بر افروزد آتش ز جام * شود كار ما پخته ز آن خون خام « 14 »
هامش
[ 1 ] - ط ، يا .
[ 2 ] - يو ، عت ، مينوشان .
[ 3 ] - ط ، مىنمود
[ 4 ] - عت ، اضافه دارد بيت . ط ، شعر .
[ 5 ] - يو ، مگو .
( 1 ) - شيشهء شراب ( غياث ) .
( 2 ) - گشودن . فيروزى جستن ( ر ب ) .
( 3 ) - زمينى كه در آن فرودآيند . ( ر ب ) .
( 4 ) - نام خط دوم از جام جم و بعضى خط اول گفتهاند ( برهان ) خط دوم ، و خط اول خط جور است ( غياث ) .
( 5 ) - معروف و خمار نام شهريست از ملك ختا و ختن منسوب به خوبرويان ( برهان ) .
( 6 ) - مىبينى مردمان را مست و نيستند آنان مست ( از آيهء 2 سورهء الحج ) .
( 7 ) - انبوهى مردم ( ر ب ) .
( 8 ) - سرزنش كردن . ملامت نمودن . ( ر ب ) .
( 9 ) - چه چيز ديگرگون ساخته است ترا . ( ر ب ) .
( 10 ) - گوش . ( ر ب ) .
( 11 ) - مركب از مينو - بهشت + سان - مانند .
( 12 ) - نام حاكم فارس از جانب كيخسرو ( برهان ) - پادشاه كرمان تابع كيخسرو . ( حاشيهء برهان مصحح آقاى دكتر معين ) .
( 13 ) - مركب از مينو ، آبگينهء سفيد و الوان ( برهان ) + سان ، جمعا : صاف ، زلال .
( 14 ) - از نظامى ( بهار عجم ذيل خون خام ) .