و مدح اختصاص داد ، و مردم يسار « 1 » را به يسار « 2 » و مسارّ « 3 » مقارن و مقارب آورد ، و بهيرهء « 4 » مهيرهء « 5 » دولت را بهرهء لئام كرد و ارباب حسد را
« فِي جِيدِها حَبْلٌ مِنْ مَسَدٍ »
« 6 » بعطيهء « الدّراهم مراهم لجروح الدّهر » « 7 » كاميابى بخشيد .
اكارم « 8 » مكارم « 9 » ذات و اعالى معالى « 10 » صفات در مقام لاوى « 11 » مأوى گزيدند و اماثل « 12 » كواكب مواكب [ 1 ] ، بشصوص « 13 » شصائب « 14 » و مصائب گرفتار گرديدند .
كهان و مهان و هين [ 2 ] « 15 » و مهين « 16 » آمدند . هر خائن مائن « 17 » ، و جهول « 18 » و
هامش
[ 1 ] - ط ، ندارد .
[ 2 ] - عت ، هبين .
( 1 ) - شخصى را گويند كه او ميمنت ندارد و همچنين ديدن روى او نامبارك است . ( برهان ) .
( 2 ) - توانگرى . ( ر ب ) .
( 3 ) - ج مسرة . ( نف . اقرب الموارد ) .
( 4 ) - زن شريف آزاد .
زن گران كابين . ( ر ب ) .
( 5 ) - زن آزاد گران كابين . ( ر ب ) . و بهيره مهيره از اتباع است . ( ر ب ) .
( 6 ) - در گردن او ريسمانى است از ليف خرما ( آيهء 5 سورهء تبت ) .
( 7 ) - درمها مرهم است خستگيهاى روزگار را . مؤلف مجمع الامثال جملهء اول را از امثال مولدين شمرده است .
( 8 ) - ج اكرم ، گرامى ، بزرگتر .
( 9 ) - ج مكرمة و مكرم بفتح اول و ضم سوم ، بزرگى و جوانمردى ( ر ب ) .
( 10 ) - ج معلاة بفتح اول ، بزرگى و بلندى قدر . ( ر ب ) .
( 11 ) - در تمام نسخ چنين است و بعض شارحان آن را سختى معنى كردهاند . ليكن بدين معنى درست آن لاى بفتح لام و سكون همزه است و ظاهرا ابدال همزه بواو از تصرف نساخ باشد و گمان مىرود زير زمين مقصود باشد بمناسبت داستان قارون لاوى
( 12 ) - ج امثل ، شريفتر . ( ر ب ) .
( 13 ) - ج شص بكسر اول ، شست ماهى ( ر ب ) . دام .
( 14 ) - ج شصيبه سختى و سختى زندگانى . ( ر ب ) .
( 15 ) - معنى اين كلمه در فرهنگها كسى است كه او را همراه مزدكار ( اجير ) بدارند تا ويرا بر كار وادارد ( مراقب ) و بدان معنى كه خواست مؤلف است ( پست ) در تاج العروس ، قطر المحيط ، منتهى الارب ، اقرب الموارد ديده نشد ، و فقط در نف آمده است .
( 16 ) - خوار . ( ر ب ) .
( 17 ) - دروغگو . ( ر ب ) .
( 18 ) - بسيار نادان . ( ر ب ) .