« فَعَسَى اللَّهُ أَنْ يَأْتِيَ بِالْفَتْحِ أَوْ أَمْرٍ مِنْ عِنْدِهِ »
« 1 » .
در اصفهان كه أبد الآباد « 2 » آباد باد ، باد بلا وزيدن گرفته غلاء « 3 » غلّه و غلوّ « 4 » غلا « 5 » علاوه « 6 » و علاوهء « 7 » علت شد ، و شدت نوع « 8 » نوعى آثار
« لا يُسْمِنُ وَ لا يُغْنِي مِنْ جُوعٍ »
[ 1 ] « 9 » ظاهر كرد [ 2 ] كه از فقدان قوت ، قوّت فوت گشته آكل و مأكول از أكل مأكول كه بقاى ابدان بدان موكول است ، حرمان « 10 » گزيدند ، و سپاهان « 11 » سپاهان « 12 » كه از انعام نوال « 13 » دولت أبد منوال « 14 »
« وَ ما لَهُمْ مِنْ دُونِهِ مِنْ والٍ »
« 15 » حسن مأكل [ 3 ] « 16 » و مطعم « 17 » ، مطمعشان « 18 » بود ، از [ 4 ] طمع « 19 » طمع بريدند .
هامش
[ 1 ] - جز يو ، در تمام نسخ ، كه عسى اللّه . . .
[ 2 ] - ط ، گشت .
[ 3 ] - يو ، باكل .
[ 4 ] - نو ، كه از .
( 1 ) - پس شايد خدا بياورد گشايشى يا فرمانى از نزد او . ( مأخوذ از آيهء 57 سورهء مائده ) .
( 2 ) - هميشه .
( 3 ) - گرانى .
( 4 ) - درگذشت از حد ( ر ب ) .
( 5 ) - گرانى .
( 6 ) - آنچه زياده باشد بر هر چيز . ( ر ب ) .
( 7 ) - سربارى ( ر ب ) .
( 8 ) - تشنگى ( رب . اقرب ) . ليكن در اينجا بمعنى گرسنگى ، از اتباع جوع استعمال شده و ظاهرا خطاست .
( 9 ) - نه فربه كند و نه كفايت كند گرسنگى را ( آيهء 10 سورهء غاشيه ) .
( 10 ) - بىبهره ماندن .
( 11 ) - سپاهيان .
( 12 ) - اصفهان .
( 13 ) - دهش . عطا . ( ر ب )
( 14 ) - نورد بافنده . و هم على منوال واحد يعنى بر يك نوردند در خوى و جز آن ( ر ب ) .
( 15 ) - و نيست آنان را جز او مددكارى ( از آيهء 12 سورهء رعد ) .
( 16 ) - طعام و خوردنى ( ر ب ) .
( 17 ) - خوردنى .
( 18 ) - چيزى كه در آن طمع كنند . ( ر ب ) .
( 19 ) - مرسوم لشكر . ( ر ب ) .