و [ 1 ] چون اين گونه عبارات ، قارع « 1 » سمع « 2 » گوش و آويزهء گوش سمع گردد ، از رمح [ 2 ] « 3 » طعن « 4 » و طعن « 5 » رمح تعريضشان « 6 » اسباب جمعيّت خاطر پريشان ، و مايهء پريشانى خاطر جمع شود ، و [ 3 ] در اين صورت لطف سخن به اين فرقه نيوشانيدن [ 4 ] « 7 » ، اناب [ 5 ] « 8 » ناب به آب بحر آميختن است و نبات در مخلات « 9 » ستور نبات « 10 » خوار ريختن [ 6 ] ، و از زبان مملى « 11 » وصف حال مملّ « 12 » را به همزبانى خامه برخواند كه : نصيبنا « 13 » نصيب « 14 » النّصب « 15 » و النّصب « 16 »
« لَنْ يُصِيبَنا إِلَّا ما كَتَبَ »
« 17 » . « كيت و كيت » [ 7 ] « 18 » دل شوريده حال ، چون از بوستان دوستى دوستان باستانى كه به آشنايى ايشان شيفته بود ، بوى بىوفايى شنفته ، رايحهء [ 8 ] يأس « 19 » بحسن دريافت « 20 » دريافت ، خواست تا يك قلم [ 9 ] « 21 » از مقلمه « 22 » و قلم كه مرغ دستآموز بنان بود ، پيوند تعلّق « 23 » ببرد و ديگر نام نامه و آمه « 24 » نبرد ، « بواعث » « 25 » العادة كالطّبيعة « 26 » الثّانية » سر امتناع پيش آورد .
هامش
[ 1 ] - عت ، ط ، و ندارد .
[ 2 ] - ط ، و از رمح .
[ 3 ] - عت ، ط ، و ندارد .
[ 4 ] - ط نو ، عت ، بنوشانيدن .
[ 5 ] - ط ، آناب .
[ 6 ] - ط ، ريختن است .
[ 7 ] - ط ، كيت كنب .
[ 8 ] - ط ، و رايحه .
[ 9 ] - ط ، با يك قلم .
( 1 ) - كوبنده .
( 2 ) - شنوايى . قارع سمع ، گوش خراش ، ثقيل .
( 3 ) - نيزه . ( ر ب ) .
( 4 ) - سرزنش .
( 5 ) - زدن به نيزه ( ر ب ) .
( 6 ) - مص باب تفعيل ، به كنايه سخن گفتن ( ر ب ) و اضافه تشبيهى است .
( 7 ) - شنوانيدن .
( 8 ) - مشك يا نوعى است از عطر . ( ر ب ) .
( 9 ) - توبره . ( ر ب ) .
( 10 ) - رستنى ، روئيدنى .
( 11 ) - افا باب افعال املاكننده .
( 12 ) - افا باب افعال ، بستوهآورنده . ( ر ب ) .
( 13 ) - بهرهء ما .
( 14 ) - دام بر پاى كرده . ( ر ب ) .
( 15 ) - سختى ( ر ب ) . بلا .
( 16 ) - بيمارى ، سختى ، بدى .
( 17 ) - و نمىرسد ما را مگر آنچه نبشته شده است ( قسمتى از آيهء 51 سورهء توبه ) .
( 18 ) - چنين و چنين ( ر ب ) .
( 19 ) - نوميدى .
( 20 ) - مصدر مركب مرخم ، نيكوئى ادراك ، نيك دريافتن .
( 21 ) - ر ك ح 10 ص 35 .
( 22 ) - قلمدان ( ر ب ) .
( 23 ) - دوست داشتن . ( ر ب ) .
دوستى .
( 24 ) - دوات . ( برهان ) .
( 25 ) - ج باعث ، برانگيزنده . ( ر ب ) .
( 26 ) - سرشت .