آرى بط بر آب [ 1 ] را از بط « 1 » شراب چه بهره ؟ ، و خرس باديه را از خرس « 2 » باده چه نشوه « 3 » ؟ . اخرس « 4 » ناشنوا [ 2 ] شيوهء شيوا مقالى چه داند ؟ و بدوى « 5 » بدوى را [ 3 ] ملل و نحل شهرستانى « 6 » چه فايده رساند ؟ .
لحن داود را در اسماع [ 4 ] « 7 » زبور « 8 » چون حكايت حرف حق نشنوند ، و كارنامهء تنگ « 9 » و ارتنگ « 10 » و نگارخانهء ارژنگ « 11 » را از رنگ هنر عارى بينند ، فكيف « 12 » ، سخن خود صوتى است خارج آهنگ و گفتگوئى [ 5 ] بىترانه و ترنگ « 13 » . و سواد [ 6 ] « 14 » خط نقشى است سياه قلم « 15 » كه [ 7 ] كلك تيزتك ، از نيرنگ ، بىرنگ « 16 » بىرنگ « 17 » آسا [ 8 ]
هامش
[ 1 ] - يو ، عت ، سراب .
[ 2 ] - يو ، ناشنوا را .
[ 3 ] - يو ، عت ، را ندارد .
[ 4 ] - عت ، ط ، استماع .
[ 5 ] - ط ، گفتگوئى است .
[ 6 ] - ط ، يو ، سواد .
[ 7 ] - ط ، كه ندارد .
[ 8 ] - عت ، تيزتك نيرنگ زيز نك آسا . نو ، ط ، تيزتك نيرنگ ساز بىرنگ بىرنگ آسا .
( 1 ) - صراحى شراب كه به شكل مرغابى بود . ( برهان ) .
( 2 ) - و بفتح اول نيز ، خم ( ر ب ) .
( 3 ) - مستى و ر ك ح 10 ص 22 .
( 4 ) - گنگ .
( 5 ) - بيابانى ، صحرانشين .
( 6 ) - ملل و نحل نام كتابى است در بيان مذاهب مختلف تأليف محمد بن عبد الكريم بن احمد شهرستانى متكلم اشعرى ، مكنى بابى الفتح ( 467 - 548 يا 549 ه . ق ) اين كتاب را افضل الدين صدر تركهء اصفهانى به فارسى ترجمه كرده و بچاپ رسيده است .
( 7 ) - شنوانيدن .
( 8 ) - نام كتاب داود ( ع ) .
( 9 ) - نگارخانهء مانى ( برهان ) .
( 10 ) - نام كتابى است كه اشكال مانوى تمام در آن نقش است . ( برهان ) .
( 11 ) - نگارخانهء مانى نقاش ( برهان ) . ارژنگ ، ارتنگ ، ارجنگ ، تنگ شايد در اصل از ريشهArjanamپارسى باستان بمعنى آرايش ، تزيين ، زينت ، مادهء گرانبها بودن ( حاشيهء برهان ج 1 ص 103
( 12 ) - پس چگونه .
( 13 ) - آواز تار بهنگام نواختن ساز . ( برهان ) .
( 14 ) - سياهى .
( 15 ) - طرحى است كه نقاشان نخست بامداد سياه و يا ذغال و يا رنگ سياه ديگر كشند . ( از كنوز ) و ر ك ح 16 ص 27 .
( 16 ) - مركب از بى بدون + رنگ ، مكر و حيله .
( 17 ) - هيولائى باشد كه نقاشان و مصوران مرتبهء اول بر كاغذ و ديوار بكشند و بعد از آن قلم گيرى كنند و رنگآميزى نمايند . ( برهان ) .