« مكتبى » [ 1 ] « 1 » را طفل دبستانى خواند ، و « اهلى » « 2 » را از اهليّت ، مبرّا داند .
« قوسى » « 3 » كمان كمالش [ 2 ] را نتواند كشيد « 4 » ، و « نظيرى » [ 3 ] « 5 » نظير او نتواند گرديد .
« اخترى » « 6 » ستارهء [ 4 ] سوختهء « 7 » او باشد ، و « آذرى » « 8 » آتش بجان افروختهء او .
بالاخره ، از نكبات « 9 » دهر ، « نزارى » [ 5 ] « 10 » لقب و « حزنى » « 11 » خطاب و « هلاكى » « 12 » تخلّص « 13 » شده ، بذكر احوال خود ، تذكر اين اشعار ، شعار [ 6 ] سازد :
[ 7 ] بختى دارم چو چشم خسرو همه خواب * چشمى دارم چو حسن شيرين همه آب
جسمى دارم چو جان مجنون همه درد * جانى دارم چو زلف ليلى همه تاب
هامش
[ 1 ] - ط ، و مكتبى .
[ 2 ] - عت ، كمانش .
[ 3 ] - عت ، نطزى .
[ 4 ] - عت ، سياره .
[ 5 ] - ط ، بزارى .
[ 6 ] - عت ، اشعار سازد . ط ، شعار خود سازد .
[ 7 ] - عت . اضافه دارد : بيت ، ط ، رباعى .
( 1 ) - از شعراى اواخر قرن نهم هجرى صاحب منظومهء معروف ليلى و مجنون .
( 2 ) - اهلى شيرازى ، محمد ( م - 942 ه . ق ) .
( 3 ) - قوسى هروى . مير علىشير نوائى در مجالس النفائس ( ص 167 ) از او نام برده است .
( 4 ) - كمان كسى كشيدن ، هم آورد او شدن ( بهار عجم بنقل كنوز ) .
( 5 ) - نظيرى نيشابورى از شعراى عهد صفوى ، بهندوستان رفت و به سال ( 1023 ه . ق ) در احمدآباد درگذشت ( ر ك تعليقات آتشكده چاپ زوار ص 51 ) .
( 6 ) - شاعر عصر صفوى معاصر شاه عباس اول .
( 7 ) - بدبخت ( نف ) و در اصطلاح علم هيئت ، سوختن ستاره آن بود كه با آفتاب بهم آيد و بشعاع آفتاب روشنائى ستاره از ميان رود ( التفهيم ص 82 ) .
( 8 ) - نور الدين حمزة بن عبد الملك بيهقى شاعر و صوفى عهد تيمورى ( م - 866 ه . ق ) .
( 9 ) - ج نكبة ، رنج ، سختى ( ر ب ) .
( 10 ) - نزارى قهستانى معاصر سعدى و متوفى به سال 720 ه . ق .
( 11 ) - صلاح الدين حزنى شاگرد محتشم كاشى است .
( 12 ) - از شعراى عصر صفوى . ترجمهء احوال او در ( مجمع الخواص 172 ) و تحفهء سامى ص 127 - 128 ) آمده است ) .
( 13 ) - نامى كه شاعر براى خود مقرر كند و بدان مشهور گردد ، چون سعدى ، فردوسى . . . ( نف ) .