و قياسرهاش « 1 » ، قياصره « 2 » و سلاطين را افسر . از مناقب « 3 » مزابر « 4 » ، بمناقب « 5 » استقصاى مناقبش « 6 » نتوان رسيد . و به پايمردى نعت « 7 » سبّاق « 8 » قلم ، گرد مفاوز « 9 » استيعاب « 10 » نعتش « 11 » نتوان گرديد [ 1 ] . اسب چوبين « 12 » كلك حصر « 13 » را كى آن يارا است [ 2 ] كه در دشت بياض « 14 » صفحه ، بحصر مدح و ذكر مدخش « 15 » پويه نمايد ، و حمامهء « 16 » ورقاء « 17 » خامهء مقصوص « 18 » الجناح « 19 » را كجا آن قدرت ، كه در جوّ هواى ورق ، به هواى تفصيل تفضيل او بال بلندپروازى گشايد . [ 3 ] چون چابكسوار بنان « 20 » ، يعبوب [ 4 ] « 21 » قلم را در مرعاى « 22 » « قصيرة من طويلة » « 23 » ، قصر اطناب « 24 »
هامش
[ 1 ] - عت ، گرديد ، ندارد .
[ 2 ] - يو ، عت ، يار است .
[ 3 ] - عت ، به آن بلندپروازى گشايد . ط ، بلندپروازى كند .
[ 4 ] - نو ، چابكسواران يعبوب ، ط ، چابكسواران بنان يعبوب .
( 1 ) - ج قيسرى ، شتر كلان و سالخورده ( ر ب ) .
( 2 ) - ج قيصر .
( 3 ) - ج منقبه ، راه تنگ ميان دو خانه ( المنجد ) .
( 4 ) - ج مزبر ، قلم ( ر ب ) .
( 5 ) - ج منقب راه در زمين درشت ( ر ب ) .
( 6 ) - ج منقبة ، مايهء ناز و بزرگى ، آنچه بدان نازند ( ر ب ) .
( 7 ) - اسب نيكو پيشىگيرنده اسبان را ( ر ب ) . و نعت سباق اضافهء موصوف است به صفت ، و سباق قلم اضافهء مشبه به است بمشبه .
( 8 ) - بسيار پيشىگيرنده .
( 9 ) - ج مفازه دشت بىآب ، پناه جاى و جاى هلاك از اضداد است ( ر ب ) .
( 10 ) - مص باب استفعال همگى چيزى گرفتن ( ر ب ) . فرا گرفتن چيزىرا از هر سو .
( 11 ) - نعت ، صفت نيك .
( 12 ) - استعاره از قلم .
( 13 ) - بسته در سخن ، ناتوان .
( 14 ) - مقصود كاغذ است . و دشت بياض نام ولايتى است در خراسان و صحرائى در تركستان ( برهان ) .
( 15 ) - بزرگى ( ر ب ) .
( 16 ) - كبوتر .
( 17 ) - كبوتر ، يا كبوترى كه رنگ آن به سبزى زند ( المنجد ) .
( 18 ) - امف ، بريده .
( 19 ) - بال .
( 20 ) - سرانگشت و انگشت ( ر ب ) .
( 21 ) - اسب تيزرو دراز بالا ( ر ب ) و يعبوب قلم اضافهء مشبه به بمشبه است .
( 22 ) - چراگاه ( ر ب ) .
( 23 ) - قصيرة من طويلة ، يعنى خرما از خرما بن است ، مثلى است كه در وقت اختصار كلام آرند . ( ر ب ) . يعنى اندكى از بيش .
( 24 ) - ج طنب - طناب .