نيز مراتب مزبوره را ممضى داشته ، عهد فرموديم كه مصالحه مذكوره و عهود مشروطه هميشه بين الدولتين و اعقاب و اخلاف حضرتين مؤبّد و برقرار و مخلّد و پايدار بوده ، مادامى كه از جانب آن دولت عظمى امرى مخالف عهد و ميثاق و وفاق بظهور نرسد از اين طرف نقض و خلل در قواعد آن راه نيابد ،
فَمَنْ نَكَثَ فَإِنَّما يَنْكُثُ عَلى نَفْسِهِ وَ مَنْ أَوْفى بِما عاهَدَ عَلَيْهُ اللَّهَ فَسَيُؤْتِيهِ أَجْراً عَظِيماً
« 1 » و حرر ذلك فى شهر محرم الحرام من شهور سنه الف و مائة و ستين من الهجرة النبويه على هاجرها الف الف سلام و تحيّة .
در بيان وقايع توشقانئيل مطابق سال پراندوه و ملال هزار و صد و شصت هجرى .
شب سهشنبهء نهم شهر ربيع الاول بعد از انقضاء يازده ساعت و سى و دو دقيقه ، خسرو زرّينكلاه آفتاب بدار الامان حمل نقل كوكبهء جلال و عدول از ماده اعتدال نموده ، آغاز زيادتى كرد . موسم جوش غرور بهار گشته ، بيد مجنون سر بشوريدگى برآورد . زنبق خبط دماغ يافت ، و شبنم از نرگس عرق فتنه كشيد . گل براى گرفتارى بلبل هزار رنگ ريخت * . ابو ابچيان سار و سارنگ ابواب تقرير براى سيمداران شكوفه و نسترن گشودند * « 2 » ، و سخنوران هزاردستان از زر ابواب الفها باسم غنچه نوشتند ، و ارباب قلم نرگس و سنبل از روى اوراق دفتر گل سخنان خلاف بيد را در حضرت سلطان ربيع به صد شاخ و برگ سبز نمودند ، و كتكداران 1389 اشجار دهان گلها را با مشت غنچه و چوب شاخسار به خون آغشته ، فراشان قواى ناميه « 3 » بزرگان چنار را بر فلك كشيده ، نسقچيان يتيمآزارى غورههاى خوشهء تاك را از دار آويخته ، قمرى را طوق قرا بغراب گردن 1390 افكنده ، و فاخته را بخاكستر نشانده ، و درخت سيب سه شاخ را دو شاخ كرده ، چشم نرگس را از حدقهء حديقه برآورند ، و اشجار را در طرف جويبار از سلاسل موج زنجير بر پاى نهادند ، و از سروهاى باردار كلّه
هامش
( 1 ) - سورهء 48 ، آيهء 10 ، معنى : « پس هركه بشكست پس جز اين نيست مىشكند بر خويشتن و هركه وفا كرد به آنچه عهد كرد بر آن خدا را پس زود ميدهد او را مزد بزرگ . »
( 2 ) - در نسخهء « ح » عبارت بين دو ستاره وجود ندارد .
( 3 ) - در نسخهء « ح » : فراشان باد صبا