شرط :
من بعد فتنه نائم و تيغ در نيام 1387 بوده ، آنچه لايق شأن طرفين و مقرون بصلاح دولتين باشد معمول ، و از اموريكه مهيّج هر كدورت و منافى مصالحهء صالحه و مسالمهء سالمه باشد از طرفين اجتناب ورزند . انشاء اللّه تعالى اين دوستى و محبت در ميانهء دو دولت عظمى و احفاد اين دو خانوادهء كبرى مادام الليالى و الايام الى يوم القيام قائم و دائم و برقرار باشد .
[ مواد ]
مادّهء اولى : حجّاج ايران و توران ، كه از راه بغداد و شام عازم بيت اللّه الحرام باشند ، ولاة و حكّام سر راه ، ايشانرا محلّ بمحلّ سالمين و آمنين به يكديگر رسانيده ، صيانت حال و مراعات احوال ايشانرا لازم دانند .
مادّهء ثانيه : از براى تأكيد مودّت و توثيق محبّت ، دو سال شخصى از آن دولت در ايران و از ايران در آن دولت بوده اخراجات ايشان از طرفين داده شود .
مادّهء ثالثه : اسراى طرفين مرخص شده ، بيع و شرى برايشان روا نبوده و هريك كه خواهد به وطن خود رود از طرفين ممانعت ايشان نشود .
تذييل :
حكّام سرحدات از حركاتى كه منافى دوستى است احتراز كنند و سواى آن اهالى ايران از سبّ و رفض مقطوع اللسان بوده مرتكب نگردند ، و منبعد كه بكعبهء معظمه و مدينهء مشرّفه و باقى ممالك آمد و شد كنند از طرف روم بدستور حجاج آن مملكت و ساير بلاد اسلاميه با ايشان سلوك شده ، از ايشان دورمه 1388 و ساير وجوه خلاف شرع گرفته نشود ، و همچنين در عتبات عاليات هم مادام ، كه مال تجارت در دست آن جماعت نباشد ، حكّام و مباشرين بغداد باج نخواهند . و هريك كه مال تجارت داشته باشد ، مال حسابى از ايشان اخذ شده زياده مطالبه نشود ، و از اين طرف نيز با تجّار و اهالى روميّه عمل به همين منوال بوده ، و آنچه بعد اليوم از اهل ايران بروم و از روم بايران آيند حمايت نشده بوكلاء دولتين تسليم شوند . لهذا ما