احضار و در آستانهء مقدّسه علويّه و عتبهء بهيّه غرويّه مجلس مذاكره و انجمن محاوره انعقاد دادند كه طرفين با يكديگر گفتگو نموده * مواد منافرت 1325 را مندفع و حبل « 1 » مغايرت را منقطع سازند * ، لهذا علماى فريقين در آن درگاه عرش اشتباه مجتمع گشته بعد از مقاوله كه مشرب ملّت عذب محمديه را از آلايش شكوك شبهات تصفيه دادند وثيقهاى مشعر بر كيفيّت ماجرى بمسوّده راقم حروف مرقوم و به مهر همگى افاضل و حضّار مختوم و نقلى از آن در خزانهء مقدّسه غرويّه ضبط و بهر سوادى از بلدان ممالك محروسه سوادى از آن انفاذ يافت . شرح وثيقهء مزبوره اينست : غرض از تحرير اين وثيقه نميقه 1326 آنست كه چون بعد از بعثت حضرت خاتم النبيين صلّى اللّه عليه و آله هريك از خلفاى راشدين در ترويج دين ببذل نفوس و اموال اشاعه مساعى مشكوره و مجاهدات مبروره كرده پيرايهپوش تشريف آيهء وافى هدايه
« وَ السَّابِقُونَ الْأَوَّلُونَ مِنَ الْمُهاجِرِينَ وَ الْأَنْصارِ »
« 2 » گرديدند . بعد از رحلت جناب سيّد الابرار باجماع صحابهء كبار ، كه اهل حل و عقد كار امت ، بودهاند بناى خلافت بر خليفهء اول « 3 » و بعد از آن بنصّ نصب اصحاب بر خليفهء ثانى « 4 » و بعد از آن بشوراى و اتفاق بذو النورين و بعد ازو باسد اللّه الغالب مظهر العجايب و مظهر الغرايب على ابن ابيطالب عليه السلام قرار گرفت ، و هريك از خلفاى اربعه در مدت خلافت خود ناهج مناهج التيام و ايتلاف و معرّى از شوايب اختلاف بوده رسم مصادقت ملحوظ ، و حوزهء ملت محمديرا از تطرق شرك و كين محفوظ ميداشتهاند . بعد از انقضاى آن مدت كه خلافت به بنى -
هامش
( 1 ) - در نسخهء « و » : « نخل »
( 2 ) - سورهء 9 ، آيهء 101 : « پيشىگيرندگان پيشينيان از مهاجران و انصار »
( 3 ) - نسخهء « ب » و « و » اين جمله را اضافه دارد « ثانى الثنين اذهما فى الغار صدرنشين مسند خلافت احمد مختار ابى بكر الصديق رضى الله عنه »
( 4 ) - نسخهء « ب » و « و » جملهء « فاروق اعظم مزين المنبر و المحراب عمر بن خطاب رضى الله عنه » را اضافه دارد .