عزم بلند از سر اين فرقهء ملامتكش كوتاه شد ، براى كنگاش اين امر خطير چون حوصلهء وسعت هيچيك از بلاد توقّف موكب گردون بسط را برنمىتافت ، جولگاى مغان ، كه عرصهء دلپذير و در وفور آب و علف و وسعت صحرا و نزهت مكان بىنظير بود « 1 » ، بقشلاميشى مقرّر گشته ، فرامين مطاعه بجميع ممالك محروسه عزّ صدور يافت كه حكّام و رؤسا و قضات و علماء و اشراف و اعيان ولايت در پانزدهم « 2 » جمادى الاخرى ، در صحراى مغان در پايهء سرير فلك مسير بقوريلتاى 12000 حاضر شوند ، و نيز حكم همايون بنفاذ مقرون شد كه نزديك به جسر جواد 1047 در مكانى كه رود ارس و كر بهم مىپيوندد ، دوازده هزار دست رواق و منظر و سراى نزهتپرور از چوب و نى براى خاصّان و رؤساى لشكر بانضمام حمّامات دلگشا و مساجد روحبخشا و رباطات باصفا و ميدان و بازار وسيع الفضا ترتيب داده عمارت عالى نيز مشتمل بر حرمسرا و بيوتات ، كه شايستهء چنان خديو كيوان ايوان باشد ، براى نزول آن حضرت با چوب و ستون به اين قبّه بيستون برافرازند . درينوقت كه از انتظام امور داغستان و تنبيه سركشان آن كوهستان فراغت روى داده بود عطف عنان فرمودند . بعد از ورود به حسن قلعهسى 1048 با معدودى از خواصّ از اردوى همايون پيش افتاده ، شش منزل صعب المسالك را در يك شبانروز طى كرده وارد قلعهء آقسو شده و از آنجا در شب نهم شهر فرخندهفرجام صيام صحراى مغان را مقرّ رايات جهانگشا ساختند . على پاشا ، كه از طرف دولت عثمانيه بطلب صلح آمده بود به همراهى عبد الباقى خان ، كه در گنجه توقّف داشت ، مقارن آن وارد گشته ، شرف جبههسايى آستان سپهربنيان را يافت . مأمورين ولايات هم آغاز آمدن كرده ، هر روز فوج فوج سر سرافرازى بتقبيل آستان آسمان اوج بر اوج آسمان مىسودند . در ميعاد مقرّر جمعيّت كل عظماء و اعيان ، كه عدّت ايشان
هامش
( 1 ) - در نسخهء « ط » : « جولگاى مغان كه در وفور نعم طعنه بر بهشت برين ميزد . »
( 2 ) - در نسخهء « ح » : « يازدهم »