جمعى از خوانين و حكّام مأمور به تبريز و حكّام افشار و مقدّم و مكرى 947 را مأمور به دمدم ساخته ، تا هريك با جمعيّت خود در آن ناحيه توقف كرده منتظر تحقيق خبر صلح و جنگ و مترصّد صدور امر خديو با فرّ و اورنگ باشند . چون جمعى از طوالش ، كه در حدود آستارا 948 در جاهاى سخت و بيشههاى پردرخت مسكن داشتند ، از راه زبونى بخت در اوامر خاقان فيروز بخت مخالفتگونه بظهور رسانيدند ، لهذا حكّام آستارا و اردبيل و گيلانات با جمعيّت آن نواحى و فوجى از جزائرچيان ظفرپيشه بتنبيه ايشان معيّن گشته ، آن گروه را ، كه در بيغولههاى جنگل و كريوههاى كوه تحصّن و اختفاء اختيار كرده بودند ، بر وجه بليغ گوشمال دادند . در نوزدهم شهر ربيع الاول خطّه اردبيل مقرّ كوكبهء جلال گرديد .
در بيان تسخير شيروان و غازى قموق 949 و تنبيه لكزيهء داغستان 950 و فرار نمودن سرخاى - بعد از ورود موكب جهانگشا به اردبيل چارپار از جانب عبد اللّه پاشاى سرعسكر وارد ، و عريضه آورد مشعر بر اينكه :
تا دو سال مطالبهء ولايات را موقوف داشته ، بعد از دو سال ايلچى معتبرى بدربار عثمانى فرستاده ، ولايات را طلب نمايند تا اولياى آن دولت در برابر قرال 951 فرنگ بىنزاع و جنگ وضع منّت كرده ولايات را بسپارند ، ولى از خارج بوضوح پيوست كه فرستادهء اين طرف را تا رسيدن جواب حبس نظر كرده و ساير پاشايان هم به نحوى كه سبق ذكر يافت بفرامين قيصرى اقبال نكرده ، فرستادگان احمد پاشا را راه گفتگو ندادهاند ، « 1 » و بدستيارى سعى چابكدستان كمند پرخم اين گفتگوها در كنگرهء 952 دماغ سرعسكر و پاشايان ديگر جاگير نيست ، و قلاع سختبنيان ايشانرا بهجوم جنود نصايح رخنهپذير و در حيّز تسخير نه . چون از جملهء پاشايان مزبوره كه فرمان معنون به خط شريف باسم ايشان موافق قانون دولت عثمانى اصدار يافته بود
هامش
( 1 ) - نسخهء « ح » عبارت « حتى معلوم شد كه » را در اينجا اضافه دارد .