حصله به تعزيت . س 15 و 16 : سل : عوام بغدد به نظارهء آن محفل . س 15 و 16 : تو :
به نظاره آن محفل جميع بودند ؛ سل : آن محفل جمع بودند . س 16 : تو : صمصام الدّوله الدّوله ( كذا ) . س 17 : سل : چون غزا منقضى گشت . س 20 تا 22 : تو : نزديك به دو سطر افتادگى دارد : « عضد الدّوله را بگرفت خطه براند و برفت » پس از « بگرفت » تتمهء عبارت چنين است : « و اموال و بقاياى اعمال كه در تصرّف او بود بستد و به اهواز آمد و برادر خويش ابو الحسن احمد بن عضد الدّوله را از آن » كه ندارد ساقط است . س 23 : تو ، سل ، ا : خمس و تسعين .
ص 130 :
س 1 : ا : مدارات و ممارات . س 1 : تو : و مماراة تفادى . س 2 : تو ، سل : نيامى گنجاى دو تيغ ندارد . س 5 : تو ، ا : و به قلعهء ببوسان ( جز حرف آخر همه بىنقطه ) به جانب ؛ سل : و قلعهء ابوسان به جانب . س 5 : تو : و ملك را مستخلص كرد . س 6 : سل :
الطايع باللّه او را . س 6 : تو : زين الملّه لقب و دو سال . س 7 : تو ، سل ، ا : سنهء تسع و تسعين و ثلثمايه . س 8 : تو : ملك را بگرفت . س 15 : تو ، ا : به دفع ايشان نهاد و بشكست ، « ايشان را » ندارد . س 19 : تو ، سل : قلعه محبوس بودند . س 22 : ا : مملكت بيرون كرد . س 23 : سل : بختيار بود كار او به جايى رسيد . س 24 و س 1 : ص 131 :
سل ، ا : به در واشهر درو رسيدند .
ص 131 :
س 1 و 2 : سل : غلامى از آن بهاء الدّوله سر او پيش بهاء الدّوله ؛ تو : « بهاء الدّوله » دوم را ندارد . س 17 : سل : لشكريان از حال پسر آگاه شدند . س 19 : تو : و از موجب نصرت و دواعى وحشت . س 20 : سل : جز نفرت و ضجرت حاصلى نديد .
س 22 و 23 : سل : و ترك محاراة چارهاى . س 23 : تو : « ديگر » ندارد . س 24 : تو ، سل :
و ترمس حاجب ؛ سل : حاجب را . س 24 : تو : پيش پسر گذاشت .
ص 132 :
س 5 و 6 : تو : ايالت آن ملك به دو مقوّص . س 6 و 7 : تو ، ا : پيش از انتظام ثمل و استقامت . س 7 : تو : اليسع برادر به عارضه . س 8 : سل : به معاذير روز و اقاويل غرور .
س 9 و 10 : تو : روى به مناحرت او آورد ؛ ا : به مناجرت . س 13 تا 15 : سل : عبارتى