افتاده است ما بين « بگريختند - حال » . س 13 : سل : و تا خدمت عضد الدّوله آمدند .
س 15 : سل : تفاوت حال هم دو طرف . س 19 و 20 : تو ، سل ، ا : كورتگين ( تو :
حرفها جز نون بىنقطه است ) بن جستان ؛ درست آن را در ص 137 آورديم بر مبناى تصحيح استاد مينوى : كورانگيز . س 21 : ا : به قهستان رسيد . س 21 : تو ، سل ، ا : به جوين بگذاشت . س 21 : سل : « بگذاشت و بر » ندارد . س 22 : سل : حضرت ملك به مجلس انس .
ص 133 :
س 1 : سل : و بر لفظ راندى كه اگر . س 2 : تو : و اميد ملتجى و مرتجى از .
س 3 : تو ، سل : « حائب » ندارد . س 5 : تو ، سل ، ا : ابو على بن سيمجور به جوين فرساد . س 8 : سل : از ضجرت و ملالت ، « سر » ندارد . س 15 : سل : و مبارات بسيار .
س 17 : سل : در مقابلهء اين اضعاف . س 17 : تو : اسباب مضافات . س 19 : سل ، ا :
اسباب عصمت و ترشيح دواعى ؛ تو : قربت و تسمير ، « عصمت و توشيح » مخدوش است در اين نسخه . س 20 و 21 : سل : ميان دو پادشاه به حار و اشتباك . س 22 : تو :
و اللّه اعلم .
ص 134 :
س 1 : تو ، سل ، ا : ذكر واقعهء نارين . س 3 : تو : بدر ( بىنقطه ) . س 3 : سل ، ا : سابقهء پدر نشاط . س 3 : تو : حرات فرمود ؛ اصلاح عبارت از استاد مينوى است ؛ ترجمهء تاريخ يمينى مؤيّد راى استاد است . ص 311 . س 8 . س 3 : تو : نشاط جرأت فرمود .
س 5 : ا : تا انصار حقّ و اعوام اسلام . س 5 : تو ، ا : رجوم شياطين روى به ديار .
س 5 و 6 : تو : ديار هند نهادند ؛ ا : آوردند . س 7 و 8 : تو : آن ملابير و مخاذيل .
س 8 : تو : و رذاله ابباع ابباع ( هر دو كلمه بىنقطه ) . س 8 و 9 : سل : چون صبا در مهّب . س 10 : ا : چون ملك اثر نكايات رايت . س 10 : سل : سلطان در افاضى و ادانى . س 12 : تو : زبدهء موالت ؛ سل : زبدهء مقانب . س 12 و 13 : سل : ملتزم جزيت و فديت صد . س 13 : تو : كه از تحت افيال . س 14 : تو : و موفعه ( بىنقطه است ) اتاوتى معين . س 14 : سل : معين گردانند . س 14 : ا : هر سال از ميان آن ديار . س 15 :
تو : بر سبيل منادنت دو هزار . س 17 و 18 : سل : حكم باشند بدلك قضيت روند .