ص 127 :
س 5 و 6 : سل : مقصد غرماء و ادباى اطراف . س 7 و 8 : سل : و افاضل و امايل جهان . س 10 و 11 : تو : از بهر پسر خواسته و او درّى يتيم ، « بود » ندارد . س 11 : تو :
از بحر حلال ناصر الدّين . س 12 : تو : و اسباب مواسحب و ممازجت .
س 14 و 15 : سل : از دار دنيا به دار بقا رحلت كرد . س 15 : ا : « و اللّه اعلم . . . » ندارد ؛ سل :
و السّلام .
ص 128 :
س 1 : سل : ذكر القاهر باللّه . س 2 : سل : سلطان و با بهاء الدّوله . س 5 : تو : الطابع باللّه . س 6 : [ و ] از آن : افزودن [ و ] اصلاح استاد مينوى است . س 8 : تو : امامت كسى اختيار كند ؛ ا ، سل : اختيار كنند . س 12 : تو ، سل ، ا : ابو اسحق احمد بن اسحاق .
س 13 : تو : و سدّ سلمت و قوام امّت . س 15 و 16 : تو : از خلافت او تيّمن و تبرك نمودند . س 16 : [ نعمت و نقمت ] برگرفته از ترجمهء تاريخ يمينى است . چاپ مرحوم شعار . ص 299 ، س 9 . س 17 : تو : بدان ممتاز بود هيچكس از امراى بنى العبّاس . س 18 : سل : او به سبب نسبت قرابت و ابشاح ( حرف دوم بىنقطه ) ؛ اصلاح عبارت از استاد شادروان مينوى است ؛ در ترجمهء تاريخ يمينى عبارت مغشوش است البته چاپ دكتر شعار ، ص 299 . س 20 : تو ، ا : و در حجر لعام و اكرام خويش . س 21 : ا ، سل : تا روزگار كه مفرّق احباب . س 23 و 24 : تو : پس از « آثار » تا « حجت » سفيد است و ناخوانا . س 24 : تو : افبفار ( به تمام بىنقطه ) ؛ تصحيح عبارت از شادروان مينوى است ، البته كمترين « اقتفار » را برگزيد ؛ ترجمهء يمينى چاپ شعار مخدوش است . ص 304 .
ص 129 :
س 2 : تو : و اسارت به الحاق ؛ سل : « اشارت » ندارد . س 5 و 6 : تو ، سل : بعد از وفات عضد الدّوله در كتاب تاجى . س 8 : تو ، سل ، ا : ناصر الدّين ابو ثعلب .
س 8 و 9 : ا : به طريق نهادات و ملاطفت . س 10 : سل : مستوفى آمده ؛ « است » ندارد .
س 10 : سل : در اعازت آن افادتى . س 11 : تو ، سل ، ا : و پسر عضد الدّوله در رمضان . . .
س 11 : تو ، سل : ا : سنهء اثنتين و تسعين و ثلثمايه وفات يافت . س 15 : سل : بر روى