س 11 : سل : او دست زد . س 12 : تو : راه تمرّد و بتمر ( حرف آغازين بىنقطه ) پيش گرفت . س 13 : سل : و نيّت غزو مثنى كرد . س 18 و 19 : تو : طود رفيع و سدّهء منيع هند بود . س 19 و 20 : تو : گريزان روندادائب و بعالب ( حرف آغاز بىنقطه ) را مجادلت . س 20 : تو : محاذلت ممكن نگردد . س 20 : تو : پس از « نگردد و مكنت » افزونى دارد به اين شرح : « در مزلّهء ضلالت و مهلكهء جهالت مىانداخت حال او به سلطان آنها كردند حميّت اسلام و غيرت دين او را بر كفالت حسم مادّهء معرت او باعث و محرض گشت و مكنت » درست پانزده سطر پيشتر اين عبارت ديده مىشود .
ص 119 :
س 2 : سل : و بيست هزار . س 2 : تو : بيست بار هزار بار هزار درم به ارش عصيان ؛ در ترجمهء يمينى آمده : « بيست هزار بار هزار درم » ، چاپ دكتر شعار . ص 280 .
س 2 : سل : و فديهء عداوت و جزيهء طغيان . س 4 : سل : و ذكر مقامات او در تصرّف .
س 5 و 6 : تو : مادهء فساد و اتحاد كفر و عناد . س 6 : سل : « و اللّه . . . بالصواب » ندارد .
ص 120 :
س 4 : تو : و تضريب مكادت حساد و سراير مودّت . س 4 : سل : منقطع شد و نوايد خصومت . س 5 : سل : امكان مجاهرت و مكاسرت نگاه داشت . س 7 : تو :
سباستكين را كه خويش ؛ سل : سباشتكين را كه خويش . س 8 و 9 : تو ، سل : و جعفر تيگين را برسم . س 12 : تو ، سل : به غزنه رفت و سباشتگين به هرات آمد .
س 12 و 13 : تو : و حسن بن نصر را به تحصيل . س 13 : تو ، سل : وجوهات و سروبح ( همهء حرفها بىنقطه ) ابواب المال . س 15 : تو ، سل : ابو العباس بن فضل .
س 16 : تو : مولتان و تبحهيز احتياط بلبع ؛ سل : مولتان و بنجهيز ؛ دو نسخهء ما « مولتان » دارد ، در ترجمهء تاريخ يمينى بتصريح : « باميان » آمده است . س 16 : سل :
احتياط ببليغ ( حرف نخست بىنقطه ) به جاى . س 17 : تو : مخارج آن نواحى كار و محافظان ؛ « مردان » افتاده . س 18 : تو : و نورد در عرصهء ؛ سل : و يورد در عرضهء س 20 : تو : عاصف سهول و طراب و سهوب . س 21 : تو : « به غزنه آمد » مخدوش است و ناخوانا . س 21 : تو : از تركان خلح جمعى . س 22 : تو : سيل محاج به بلخ آمد ؛ سل : سيل تحاج به بلخ آمد ؛ « سيل ثجّاج » اصلاح استاد مينوى است ، و ترجمهء تاريخ