س 5 و 6 : تو : بهاطيه نزول كرد . س 6 : تو : موارات شرف او نرسيدندى ؛ سل : او نرسيدى . س 7 : سل : در كون سماوى . س 7 : سل : با شمالين موازى ؛ تو : موارى .
س 8 : تو : در پيرامون كشيد و به مردان . س 8 و 9 : سل : مردان كار و فيلان پيكار آراسته . س 9 : تو : كارزار آراسته و زعايم آن ملاعين . س 9 : تو : ملاعين با طاسوتى كه به بحيرا معروف بود . س 9 : سل : طاغوتى كه به بحيرا معروف بود . س 11 : تو :
شوكت اقبال به مقابلت بايستاد . س 12 : سل : شوارع ارماح ؛ متن از ترجمهء تاريخ يمينى است ، ص 276 ، س 7 . س 13 : تو : كورهء دمار و تنور بوار مىسوزانيد ؛ سل : و تنورهء بوار مىسوارانيد . س 13 : تو : روز چهارم برسق . س 14 و 15 : تو : و چون خورشيد نداى . س 15 : تو ، سل : اهل عليّين رسيد از سر صدق . س 16 : تو : تا سواد آن كفر از ؛ سل : تاح سواران كفره از . س 16 و 17 : سل : رقعهء آن محو شد ؛ « عرصه » ندارد . س 18 : تو : فحلها بح ( حرفها بىنقطه ) و بحر بابح ( حرفها بىنقطه ) در دسته .
س 20 : تو : لطف ايزدى در وزيدن آمد و رايات . س 21 : سل : در علوّ و رفعت به ثريا رسيد . س 22 : تو : خصمان از اندرون حصار . س 24 : تو : خندق بينباشتند و در تفسح و معابق ( جز حرف پايانى بىنقطه است ديگر حرفها ) يكديكر .
ص 117 :
س 1 : تو : و بحيرا در وقت حرّه حرب . س 4 : تو : كوكبهاى از كواكب ؛ سل :
كوكبهاى و كواكب سپاه ؛ كمترين بر مبناى ضبط ترجمهء تاريخ يمينى « مراكب » آوردم .
س 6 : سل : به مال گسترد . س 9 : تو : و سلطان هم آنجا مقام كرد . س 11 و 12 : تو :
فرايض دين و مبين اسلام . س 12 و 13 : تو : لواء منصور و عداء موفور .
س 13 و 14 : تو : راهى دراز و محلوت بسيار . س 14 و 15 : تو : در آن اوحال به فنا رسيدند ؛ سل : و اوحال به فنا رسيدند . س 15 : تو : و اثقال فراوانش تلف شد .
س 17 : سل : « و اللّه اعلم » ندارد .
ص 118 :
س 1 : تو : ذكر غزو مولتان . س 3 : تو : به رجس اعتقاد و فتح الحاد . س 6 : تو : او را بر كفالت و حسم مادّه . س 9 : تو : چون نفاس ربيع نفسهاى بديع . س 10 : سل ، تو : به ابدبال ( حرف دوم و سوم بىنقطه ) پادشاه هند . س 11 : سل : خويش راه دهد .