« و از غم او » ندارد . س 6 : سل : از تك چاه . س 8 : تا : فريشته را بفرستاد ؛ سل : فرشتهاى فرستاد . س 11 : سل : معترف شد و حمد و ثنا گفت ؛ تا : « معترف » ندارد . س 12 : سل :
شاه شد دارا [ ابن دارا ] ؛ در نسخههاى ما نيامده ، از ترجمهء تازى گرفته شد . س 14 : تا :
چهل و دو هزار و كسرى ( ؟ ) س 14 و 15 : سل : سامر ايشان را غمازى مىكرد .
س 17 و 18 : ا ، سل : در سال دوازدهم از ملك او . س 20 : ع : و امّا قصة اردشير .
س 21 : ا : [ فى الجمله اردشير . . . ] در اساس ما نيامده ، از نسخهء سل گرفته شد ؛ تا : صد و بيست و هفت شهر كه . س 22 : سل : « حاكم شد » ندارد . س 22 : سل : دعوت بزرگ ساخت .
ص 143 :
س 1 : سل : بزرگان لشكرها . س 2 : سل : مخصوص بنشاند . س 2 : تا ، سل : فرمود كه ساقيان . س 3 : سل : ممزوج كنند . س 3 : سل : « به نسبت . . . و تباين » ندارد . س 4 : تا : و امر كردن . س 4 : سل : مردم زمانه بود . س 4 : سل : « زن » ندارد . س 5 : تا : امتثال ننمود ( بىنقطه ) . س 5 : سل : جماعتى از ندما . س 7 : تا : ايشتار . س 7 : سل : مردجاى .
س 8 : سل : يهود بودند . س 8 : ا ، سل : از ملّت ؛ تا : بر ملّت . س 8 : سل : مردجاى .
س 10 : تا ، سل : وزرا نشاند . س 10 : تا : هركس او را . س 11 : سل : مردجاى .
س 11 : سل : خدا را دانست . س 12 : سل : هامان بر او كينه گرفت . س 12 : سل :
خواست تا بكشدش داور او قوم او را ؛ تا : مىخواست كه بكشدش . س 12 و 13 : سل :
بدرهء ده هزار دينارى از اردشير ، « نقره هر بدره » و « دست » ندارد . س 13 : تا ، سل : اردشير بخريد ؛ ا : بخريدند . س 14 : سل : نبشت . س 14 : ا : نمانده است ، سل ندارد ، و زايد به نظر مىآيد . س 15 : سل : مردجاى . س 15 : سل : به جاى « آهكنان » ، « آنگاه » .
س 16 : سل : « بر او » ندارد . س 16 و 17 : سل : وشتى جامهء ملوكانه ؛ « وشتى » تصحيف « دستى » متن است . س 17 : تا ، سل : با پادشاه عرض دارد . س 18 : سل : سببى كرد .
س 19 : سل : دو كس از مجرمان اردشير . س 19 : سل : مردجاى . س 20 و 21 : ا : از زبان مردخاى جه كرد ( ؟ ) - اين « جه كردن » دوبار در اين متن بتصريح آمده است و ظاهرا