رودكى و . . . همه شاعرند و شعر مىگويند اما آيا اشعار آنها مشابه هم است ؟ مسلماً براى يك اديب سبك شناسى اين اشعار تفاوتهاى زيادى دارد زيرا كه هر شاعرى « سبك » خاصى دارد و تازه اشعار را بر اساس سبكهاى مختلف مىسرايد . در هنر نيز چنين است . كاشىكارى و بنايى و كتيبه نويسى و . . . همه هنر است اما آيا واقعاً اين هنرها مشابه هم است . در تفكر فلسفى نيز ما « سبك » داريم . مثلًا بعضى متفكرين سبك ارسطويى دارند و همه چيز را مىخواهند با منطق توجيه كنند ، حتى صرف و نحو را و يكى هم مثل علامه مجلسى كه سبك نقلى دارد يعنى بر منقولات تكيه دارد و هر مسألهاى را مىخواهد بر اساس منقولات و احاديث و رواياتى كه هست توجيه و تشريح كند و كارى به صحت و سقم آن احاديث ندارد . عدهاى هم تكيهشان بر معقولات است .
با توجه به مقدمه فوق ، نكته تربيتى قابل توجه در اينجا اين است كه مسئله « سبك » در رفتار نيز مطرح است . اينكه شنيديم مىگويند « سيره پيامبر » يا سيره امام على ( ع ) منظور رفتار پيامبر نيست بلكه سبك رفتار ايشان است . بدين معنا كه پيامبر ( ص ) و على ( ع ) هر كدام در تبليغ دين ، مديريت و خلافت سبك خاص خود را داشتند . به طور مثال ، معاويه سبك مديريتش مبتنى بر خدعه و فريب بود . امام على ( ع ) سبك خلافت و مديريتش مبتنى بر تقوى و انجام تكليف الهى بود و لذا ناجوانمردانه عمل نمىكرد و از طرفى در مسائل حكومتى زياد به مسئله « مصلحتانديشى » و « سياسى كارى »
تعليم و تربيت از ديدگاه امام سجاد ( ع ) بررسى اجمالى نكات تربيتى دعاى مكارم الاخلاق ( فارسى ) — صفحة 173
مساهمون: محمد جواد لياقتدار
ص١٧٣