حيات اگر در جهت كسب گناه و كثرت معاصى و به قول امام سجاد چراگاه شيطان باشد اين به زيان خود انسان است ، و لذا هر چه زودتر چنين فردى بميرد به صلاح نزديكتر است . به همين دليل است كه اعدام و قصاص مجرمين و گناهكاران در اسلام ، عين رحمت قلمداد شده چرا كه باعث مىشود فساد و جنايت كمترى مرتكب شوند و روح خود را كمتر آلوده نمايند . پس ارزش حيات براى انسان بستگى به جهت و استفاده از آن دارد . ائمه بزرگوار شيعه ( س ) هميشه از خداوند تقاضاى طول عمر مىكردند تا بتوانند هر چه بيشتر و بهتر از آن بهرهمند شوند و طاعت خداوند و خدمت مردم را بجا آورند ، اما در دو جا تقاضاى مرگ مىكردند . يكى جايى كه مسئله شهادت و جهاد مطرح بوده ائمه تقاضاى شهادت مىكردند به دليل اينكه شهادت خود « نردبان ترقى و تكامل » است و انسان را به طور يك ضرب و مستقيم به مدارج عالى مىرساند و يكى هم ( نعوذ بالله ) در جايى كه حس مىشد حيات و طول عمر در جهت طاعت خدا طى نمىشود ( البته اين امر براى ما مطرح است و گرنه ائمه معصومين سلام الله عليهم منزّه از اين بودند ) . بنابراين ، تقاضايى كه امامان ( ع ) براى طول عمر مىكردند ناشى از همان بينشى است كه اسلام دارد كه « الدنيا مزرعه الاخره » دنيا كشتزار ( كشتگاه ) آخرت است ( مطهرى ، مرتضى ، وحى نبوت ، 1366 ) . به فرمايش پيامبر ( ص ) هر مقامى كه انسان در آخرت دارد در واقع در همين دنيا نطفهاش منعقد مىشود و وجود اخروى هر كس در واقع تجسم و تمثلى از اعمال دنيوى اوست .
تعليم و تربيت از ديدگاه امام سجاد ( ع ) بررسى اجمالى نكات تربيتى دعاى مكارم الاخلاق ( فارسى ) — صفحة 136
مساهمون: محمد جواد لياقتدار
ص١٣٦