انگيزش الهى
در ادامه فراز اول امام درخواست بهترين نيتها را مىنمايد . انسان در هر گفتار و يا كردار و يا رفتار و عملى كه از او سر بزند به طور كلى دو انگيزه دارد : يا محرك او تقرب به خدا و انجام دادن عمل براى خدا است يا محرك او غيرخداست كه در اينجا محرك مىتواند خود يا مردم يا . . . باشد . گاهى انسان كارى را هم براى خوشامد مردم و هم خدا انجام مىدهد كه اين نيز مصداق شرك و دوگانه پرستى است . بهترين عمل و گفتار از نظر امام سجاد ( ع ) و از نظر نظام تعليم و تربيت اسلامى عمل براى خدا است يعنى عمل را بايد براى رضاى آن ذات لاينتاهى و كمال مطلقى انجام داد كه غنى على الاطلاق است و قادر و عالم مطلق است . چنين انگيزهاى اگر در انسان باشد باز حاكى از متعالى بودن خواستهها و گرايشهاى انسان است كه قبلًا متذكر شديم . براى درك بهتر اين مطلب تصور كنيد عملى را كه يك شخصى براى خوشامد تنها دوستش يا مردم كه همه فانى و زودگذرند انجام مىدهد و آنگاه به عظمت و وسعت روحانى فردى بينديشيد كه همه حركات و سكنات او براى خداست . در واقع اين گونه انگيزهها نشانگر تعالى شخصيت يك انسان است كه جزء اهداف تربيتى نيز مىباشد ( دكتر مظلومى ، رجبعلى ، كليدهاى تربيتى و تعليمى ، 1364 ، ص 124 ) . پس احسن و بهترين انگيزهها ، انگيزش الهى است يعنى درد انسان درد الهى باشد و لذا در مباحث اجتماعى اسلام هم اين حقيقت مطرح است كه محرك انبيا ( س )
تعليم و تربيت از ديدگاه امام سجاد ( ع ) بررسى اجمالى نكات تربيتى دعاى مكارم الاخلاق ( فارسى ) — صفحة 111
مساهمون: محمد جواد لياقتدار
ص١١١