عالى دست يافت . شعرا از قبيل بحترى [ 1 ] و ابن رومى و جز ايشان وى را مدح كردند ، و هم به هجو او پرداختند . اسماعيل بن بلبل به شيبانيان منسوب بود ، من نيز به خطّ يكى از نسّابين ديدم كه نسب وى به شيبان مىرسد . ولى گروهى به بدگويى از اسماعيل پرداختند و در نسب وى طعن زدند .
ابن رومى اسماعيل بن بلبل را در قصيدهء نونيّه و طولانى خود مدح كرده است ، و اوّلش اين است :
اجنت لك الوصل اغصان و كثبان * فيهنَّ نوعان : تفّاح و رمّان
غصون بان عليها الدّهر فاكهة * و ما الفواكه ممّا يحمل البان
« سروقدان باغ زندگى براى تو ميوهء وصل به بار آورند . ميوهاى از جنس سيب و انار ! . درختان خوش قد و قامتى كه در حقيقت روزگار خوش ميوهء آن است » .
مردم اين قصيده را بدان جهت كه نام ميوهها بسيار در آن آمده است « دار البطّيخ » ناميدند و دار البطّيخ جايى بود كه در آن ميوه به فروش مىرسيد .
نيز اين ابيات از جملهء آن قصيده است :
قالوا : ابو الصّقر من شيبان قلت لهم * كلّا لعمرى و لكن منه شيبان
كم من اب قد علا بابن له شرفا * كما علا برسول اللّه ، عدنان
« مىگويند ابو الصّقر از طايفهء شيبان است ولى من مىگويم : هرگز ، بلكه طايفهء شيبان از ابو الصّقراند . چه بسا پدرى كه با شرف پسر خود نامدار شد چنان كه عدنان به واسطهء رسول خدا ( ص ) بلند آوازه گرديد » .
هامش
[ ( 1 - ) ] بحترى : ابو عباده وليد بن عبيد طائى يكى از مشاهير شعراى عرب و صاحب قصايد نغز و بلند ، متوفى در سال 284 هجرى است . جرجى زيدان : آداب اللغة العربيه .