تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تاريخ فخرى در آداب ملكدارى و دولتهاى اسلامى ( فارسى ) — صفحة 12

مساهمون:

ص١٢
او وام را بهترين غنيمت‌ها مىشمرد . نيز بنگر چسان كالاى مدح و ثنا نزد ايشان كساد ، ولى نزد وى رايج است . اصل مردمى و جوانمردى نزد ايشان پژمرده و بىجان ، ولى نزد او شاداب و زنده است . سراى او را ببين كه چگونه با فرود آمدن ستايشگران آباد است ، و ادبا و شعرا و فضلا و فصحا دسته دسته و گروه گروه آنجا در آمد و شد هستند .
يسقط الطير حيث يلتقط الح * بّ و تغشى منازل الكرماء
« مرغ جايى مىنشيند كه دانه بجويد ، و به خانهء جوانمردان فرود مىآيد » . به خدا سوگند كه دنيا دنياى او ، و عيش عيشى است كه خداوند به دو بخشيده است :
ما العيش ان يمسى الفتى * متشبعا ضخم الجزاره العيش ان يشجى الفتى * أعداه و يعز جاره حتى يخاف و يرتجى * و يرى له نشب و شاره و يروح اما للكتا * بة سعيه او للاماره
« زندگى اين نيست كه شخص همواره در پى خوردن و ستبر كردن اندام خود باشد . زندگى آن است كه انسان دشمنان خويش را آزار دهد ، و دوستان را ارجمند دارد . تا همه از وى بترسند و هم به دو اميدوار باشند ، و او را صاحب مال و زيور و جمال ببينند . كوشش وى همواره صرف يكى از اين دو كار باشد : نويسندگى يا فرمانروايى » .

موضوع اين كتاب

برگرديم به شرح حال و تمام نمودن سخن . قضا را چنين پيش آمد كه از من نزد عيسى بن ابراهيم سخن رفت ، و قدرى از شرح حالم بر وى عرضه شد ، او نيز با دل