ماسبذان [ 1 ] وفات يافت .
دربارهء علّت مرگ مهدى اختلاف شده است ، گويند وى در يكى از شكارگاهها در پى آهويى تاخت ، و آهو داخل خرابهاى شد ، اسب مهدى نيز در پى او به درون خرابه شتافت ، و مهدى با در خرابه برخورد كرد ، و پشتش در هم شكست و همان ساعت جان سپرد .
نيز گويند يكى از كنيزان مهدى سمّى در غذاى كنيزى ديگر ريخت و مهدى ندانسته از آن غذا خورد و درگذشت . اين در سال صد و شصت و نه بود .
ابو العتاهيه [ 2 ] در وصف كنيزان مهدى كه پس از مرگش در حالى كه پلاس پشمينهء عزا در بر كرده بيرون آمده بودند گويد :
رحن فى الوشى و اقب * لن عليهنّ المسوح
كلّ نطّاح من الدّ * هر له يوم نطوح
لست بالباقى و لو عمّ * رت ما عمّر نوح
فعلى نفسك نح ان * كنت لا بدّ تنوح
« ديروز جامهء پرنقش و نگار پوشيده بودند و امروز پلاس پشمينهء عزا در بر كردهاند . در روزگار هر گُرد سركشى روز درماندگى و سختىاى دارد . تو گر چه عمر نوح يا بى ولى هرگز باقى نخواهى ماند . اگر ناچار از زارى كردن هستى بر خويشتن زارى كن » .
هامش
[ ( 1 - ) ] ياقوت گويد : ماسبذان ناحيهاى است در بلاد جبل و از آن جا تا ( رذ ) كه قبر مهدى عباسى در آن است چند فرسنگ است . مرحوم بهار در تعليقات خود بر تاريخ سيستان ص 150 گويد :
ماسبذان آن روزه جزء پشت كوه لرستان ( عيلام ) حاليه و ( حسين آباد ) سابق است . نيز لسترنج ماسبذان را ناحيهاى در جنوب مايدشت دانسته است . جغرافياى سرزمينهاى خلافت شرقى :
ترجمه عرفان . ص 218 .
[ ( 2 - ) ] ابو العتاهيه : اسماعيل بن قاسم شاعر معروف و پر اعتبار دربار هارون الرشيد متوفى سال 211 هجرى . جرجى زيدان : آداب اللغة العربيه .