تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تاريخ جهانگشاى جوينى ( فارسي ) — صفحة 88

مساهمون:

ص٨٨
بر تمام جلد اوّل و دوّم و تقريبا نصف اوّل جلد سوّم و ختم مىشود به فتح نامهء الموت در اواسط جلد سوّم . و از ابتداى فصل معنون به « ذكر تقرير مذاهب باطنيان و اسماعيليان و احوال جماعت مذكور » الى آخر كتاب كه 21 ورق از نسخهء ( آ صفحه 716 - 629 و 789 ) و قريب 75 الى 80 صفحه از صفحات اين كتاب مطبوع است به كلّى از اين نسخه ساقط است . و از اين گذشته اين نسخه در چندين موضع افتاده‌هاى بزرگ دارد از جمله در اواخر فصل معنون به « ذكر بقيّهء احوال سلطان سعيد محمّد و اختلال كار او » بعد از اين بيت ( ورق
a
120 س 10 ) :
حلقهء زلف يار دام بلاست * دل در او بسته‌ايم عين خطاست
قريب نه صفحه از صفحات آ ( آ صفحه 465 و 447 - 367 به آخر ) يعنى قريب 17 صفحه از صفحات اين كتاب مطبوع افتاده است بدون اينكه بياضى در نسخه باشد . و در اواسط همين فصل ( ورق 114 س آخر ) بياضى است به مقدار چند سطر ولى از موضع بياض قريب 4 صفحه از صفحات اين كتاب مطبوع ساقط شده است . و جملهء ساقط مطابق است با صفحه 450 - 453 از نسخهء آ . رسم الخطّ اين نسخه به غايت جديد و به عينه مطابق طريقهء حاليّهء معمول در ايران است و هيچ‌گونه خصايص املائى ندارد .

نسخهء و

( SUPPLEMENT PERSAN 207 )
نسخه‌ايست تقريبا كامل به قطع وزيرى به خطّ نستعليق خوش مشتمل بر 192 ورق كه 384 صفحه باشد هر صفحه‌اى 17 سطر ، و تاريخ كتابت آن ماه ذىالقعده سنهء 1233 است « 1 » . اين نسخه در كمّيّت مندرجات بعينها مانند نسخهء ه است بدون كم و زياد و همان افتاده‌ها و بياضهائى كه در نسخهء ه ذكر شد بعينها و در همان مواضع در اين نسخه نيز موجود است و از اينجا معلوم مىشود كه نسخهء و يا از روى نسخهء ه استنساخ شده يا هر
هامش
است از كاتب به جاى 1259 ، و پرفسور برون در عين اينكه سنهء 659 را تاريخ اصل نسخهء منقول عنها فرض كرده است باز گويا به تبع بلوشه و شايد بدون نظر به اصل خود نسخه مىگويد كه اين نسخه مورّخ است به سنهء 1259 . ( 1 ) - وصف اين نسخه از پرفسور برون در مقالهء سابق‌الذّكر خود در وصف نسخ جهانگشاى موجوده در كتابخانه‌هاى اروپا فوت شده است .
تاريخ جهانگشاى جوينى ( فارسي ) — صفحة 88 | عطا ملك جوينى