ولى كمالات و فضائل تو را ديگران ندارند . » « 1 »
3 - صَعْصعة بنِ صَوحان :
« اى اميرمؤمنان ! مقام خلافت به واسطهء تو زينت گرفت . خلافت به تو نيازمند است ولى تو به آن نياز ندارى . » « 2 »
اضطراب و نگرانى قريش
( براى مطالعه )
قريش و همهء كسانى كه از حقّ روگردان ، و در زمان حكومت عثمان ، از امتيازاتى برخوردار بودند ، با اضطراب و نگرانى به حكومت امام عليه السلام رو آوردند و چارهاى جز تسليم نداشتن . زيرا افكار عمومى با امير مؤمنان عليه السلام بود و آنان چون نمىتوانستند بر خلاف جامعهء اسلامى قدم بردارند ناچار با آن حضرت بيعت كردند ، ولى كينهء او را به خاطر اينكه سران مشركان قريش و كفّار را به هلاكت رسانده بود ، همچنان به دل داشتند .
علاوه براين ، آنان مىدانستند كه سياست حضرت على عليه السلام ، هرگز با چپاولگرى و غارت بيت المال ، سازش ندارند .
قريش به اندازهاى كينهء امير مؤمنان عليه السلام را به دل داشت كه ابن ابى الحديد مىگويد :
« با اينكه تا آن وقت مدّت زيادى از رحلت پيغمبر صلى الله عليه و آله مىگذشت ولى بغض و كينهء قريش نسبت به على عليه السلام نه تنها كاهش نيافته بود بلكه آنان اين دشمنى ديرينه را به كودكانشان نيز تلقين كرده بودند . » « 3 »
گوشه نشينان
عدّه معدودى از بيعت اميرمؤمنان عليه السلام كناره گرفتند . مسعودى نام آنان را قُعّاد ( نشستگان ) « 4 » و ابوالفداء ، معتزله « 5 » گذارده است . وقتى از امام عليه السلام دربارهء آنهاسؤال شد فرمود :
هامش
( 1 ) - همان مدرك
( 2 ) - همان مدرك
( 3 ) - شرح ابن ابى الحديد ، ج 11 ، ص 114
( 4 ) - مروج الذهب ، ج 2 ، ص 353
( 5 ) - تاريخ ابى الفداء ، ج 1 ، ص 171