مىكردند . ترس رسيدن « جارِيَة » او را چنان نگران كرده بود كه نه مىتوانست از خود دفاع كند و نه كالاهاى به غارت گرفته شده را همراه ببرد . سرانجام « جارِيَه » بدون برخورد با « بُسر » به كوفه بازگشت .
پيامدهاى تجاوزات معاويه
حملات هستههاى مهاجم و غارتگر شام به قلمرو تحت نفوذ اميرمؤمنان عليه السلام پيامدهاى زيانبارى به دنبال داشت . از جملهء آنها :
1 . موجب شد جامعهء اسلامى كه مىرفت آرامشى بيابد ، دوباره به تلاطم و هرج و مرج بيفتد . فتنهء خوارج تازه خوابيده بود ، بصره و كوفه نيز تا حدودى آرام شده بود كه اشرار مهاجمِ تحريك شده توسط معاويه ، مدينه ، مكّه ، يمن و بسيارى از شهرهاى ديگر را به شورش و فتنه كشاندند .
2 . افراد سست عقيده و ترسو - به خاطر ترس و وحشتى كه ايجاد شده بود - تصوّر مىكردند حكومت قادر به تأمين امنيّت آنان نيست و قدرت تهاجمى معاويه همه جا را فرا خواهد گرفت . در نتيجهء اين تصوّر ، به سوى معاويه رفتند .
3 . حملات پياپى باند غارتگر در كنار عوامل ديگر سبب شد اميرمؤمنان عليه السلام نتواند نيروهاى رزمى را كه پس از جنگ نهروان متفرّق شده بودند با سرعت بسيج كند و به ايجاد تشكيلاتى قوى از نظر نظامى ، سياسى و اقتصادى ، براى رويارويى با معاويه دست زند .
4 . بسيارى از ياران و طرفداران حكومت اميرمؤمنان عليه السلام در اين حملاتِ ناجوانمردانه به قتل رسيدند . قبيلهء « هَمْدان » كه همه از علاقمندان به امام عليه السلام بودند مورد حملهء « بُسْر » قرار گرفتند . مردانشان كشته شدند و زنانشان به اسارت « بُسر » در آمدند و جزو اولين زنان مسلمانى بودند كه بعنوان برده در بازار فروخته شدند .
آخرين تلاش
اميرمؤمنان عليه السلام براى جلوگيرى از تهاجمات و لشكركشيهاى معاويه - كه در سال سى و نه