سفّاح پس از آن به فرمانداران و كارگزاران خود بخشنامه كرد كه هر جا فردى از بنىاميّه را ديدند ، بىدرنگ ، به هلاكت رسانند . « 1 »
مبرد در كامل ، اين شعر سديف را به شبل بن عبدالله مولى بنى هاشم نسبت داده است . « 2 »
ابن ابى الحديد مىنويسد : « بنى عبّاس كه غالب شدند ، بدترين و شديدترين انتقام را از بنىاميّه گرفتند ، بهطورى كه داوود بن على ( عموى سفّاح ) « 3 » ، نخستين خليفهء عبّاسى در حجاز ، بنىاميّه را مىكشت و بدن آنان را مُثله مىكرد و شكم آنان را مىشكافت .
عبداللّهبنعلى عباسى « 4 » در شهر ابىفطرس ، آنجا كه بنىاميه را شكست داد ، اسراى آنان را وارونه به دار مىآويخت و در دهان آنان نوره و آهك مىريخت و سركه و خاكستر مخلوط كرده به كامشان مىكرد و دست و پاى آنان را مىبريد .
سليمان بن على عبّاسى « 5 » نيز در بصره گردن آنان را مىزد و بدنهاى آنان را جلوى سگها مىانداخت . » « 6 »
سوزاندن اجساد سران بنىاميّه
مسعودى ، مىنويسد : سفّاح ، نخستين خليفهء عبّاسى ، دستور نبش قبر
هامش
( 1 ) - شرح ابن ابىالحديد ، ج 7 ، ص 125 - 127 . به نقل از الاغانى ، ج 4 ، ص 344 .
( 2 ) - كامل مبرد ، ج 3 ، ص 1178 - 1179 ؛ عقد الفريد ، ج 5 ، ص 228 .
( 3 ) - داوود بن على بن عبداللّه بن عبّاس بن عبدالمطّلب .
( 4 ) - عبداللّه بن على بن عبداللّه بن عبّاس بن عبدالمطلب .
( 5 ) - سليمان بن على بن عبداللّه بن عبّاس بن عبدالمطلّب .
( 6 ) - شرح نهجالبلاغه ، ابن ابىالحديد ، ج 7 ، ص 156 و ص 142 .