جاى ماند ؛ نظير جنگهاى عبدالملك با خاندان مهلب و قيام زيد بن على عليه السلام و ديگر شورشهايى كه در كوفه به روزگار يوسف بن عمرو خالد قسوى و عمر بن هبيره و اميران ديگر پديد آمد و چه ظلم و درماندگى و كشته شدنها و غارت اموال كه صورت نگرفت ! »
اميرالمؤمنين عليه السلام سپس در ضمن آن خطبه ، ظهور دولتى ديگر را ، كه كنايه از دولت بنىعبّاس و پيروزى آنان بر بنىاميّه است و نيز كشته شدن سران بنىاميّه و اعدام اسيران آنها را خبر مىدهند كه در آغاز انقلاب عبّاسيان به فرماندهى عبداللّه بن على بن عبّاس و سفّاح ، نخستين خليفهء عبّاسى ، صورت گرفت . « 1 »
خونخواهى شهداى عاشورا در كلام اميرالمؤمنين عليه السلام
در خطبهاى ديگر ، آن حضرت از حاكميّت و جنايات بنى اميّه خبر مىدهد و به شهادت امام حسين عليه السلام و فاجعهء عاشورا اشاره مىكند و آن گاه اثر مظلوميت خاندان پيامبر عليهم السلام و سپس سقوط دولت امويان را بشارت مىدهد ؛ مىفرمايد :
« . . . دستهاى شما در دنيا باز است و حال آن كه دستهاى كسانى كه سزاوار زعامت و شايستهء حكومتاند بسته . شمشيرهاى شما بر اهل بيت پيامبر ، كه رهبران و پيشوايان واقعىاند ، چيره و شمشيرهاى ايشان از شما بازداشته . » « 2 »
اشارهء امام به ماجراى عاشورا و كشتهشدن امام حسين عليه السلام و افراد
هامش
( 1 ) - شرح نهجالبلاغه ، ابن ابى الحديد ، ج 7 ، ص 98 ، خطبهء 100 .
( 2 ) - همان ، خطبهء 104 ، ج 7 ، ص 117 .