حسين عليه السلام ، بوده است . « 1 »
ابو عمره ، رئيس شهربانى مختار ، خانهء او را محاصره كرد . او خود را در بيتالخلاى منزل ، مخفى كرده بود كه با راهنمايى همسرش ، به دست مأموران افتاد . او را كشتند و جسدش را به آتش كشيدند . « 2 »
پنج - سنانبنانس ؛
از چهرههاى جنايتكار كربلا و كسى است كه به خيمههاى امام حسين عليه السلام يورش برد و نيزهاش را در آخرين لحظات عمر امام عليه السلام ، به سينهء حضرت فرو برد . در بعضى مقاتل نيز نقل شده كه او سر مقدس امام حسين عليه السلام را از بدن جدا كرده است . « 3 » پس از دستگيرى او ، به دستور مختار ، دست و پايش را بريدند و هنوز جان داشت كه او را در ديگ روغن جوشان افكندند و بدينسان ، بخشى از نتيجهء اعمال زشت خود را ديد . « 4 »
شش - حكيمبنطفيل ؛
از سران حادثهء عاشورا بود ، عدىبنحاتم ، كه هم قبيلهء او بود ، از او شفاعت كرد ، امّا مؤثّر واقع نشد و به دستور ابن كامل ، از فرماندهان مختار بود ، او را تيرباران كردند .
هفت - حرمله ؛
شيخ طوسى قدس سره در امالى مىنويسد : منهالبنعمرو ( از شيعيان و ياران امام سجاد عليه السلام ) مىگويد : پس از زيارت خانهء كعبه ، به
مدينه رفتم و خدمت امام سجاد عليه السلام شرفياب شدم . امام از من پرسيد : اى منهال ، از حرمله چه خبر ؟ گفتم : هنگامى كه از كوفه خارج شدم ، زنده بود . امام هر دو دستش را به دعا بلند كرد و چنين فرمود :
هامش
( 1 ) - بحارالانوار ، ج 45 ، ص 67 و 337 .
( 2 ) - تاريخ طبرى ، ج 6 ، ص 59 - 60 ؛ كامل ابن اثير ، ج 4 ، ص 240 .
( 3 ) - كامل ابن اثير ، ج 4 ، ص 78 .
( 4 ) - بحارالانوار ، ج 45 ، ص 375 .