« اللَّهُمَّ اذِقْهُ حَرَّ ا لْح ديدِ . اللَّهُمَّ اذِقْهُ حَرَّ ا لْح ديدِ . اللَّهُمَّ اذِقْهُ حَرَّ النَّارِ . »
خدايا ، سوزش شمشير را به او بچشان . خدايا ، سوزش شمشير را به او بچشان . خدايا ، سوزش آتش را به او بچشان .
از نفرين امام سجاد عليه السلام ، كه مظهر عفو و گذشت از خطاكاران بود ، معلوم مىشود كه حرمله چه قدر دل اهلبيت پيامبر عليهم السلام را به درد آورده است .
ابو مخنف از امام باقر عليه السلام نقل مىكند : « هنگامى كه على اصغر در آغوش پدر هدف تير حرمله واقع شد ، امام حسين عليه السلام آنان را نفرين كرد و فرمود :
« وَ انْتَقِمْ لَنا مِنْ هؤُلاءِ الظَّا لِمين »
خدايا ، انتقام ما را از اين ستمگران بستان . « 1 »
منهال گفت : « پس از زيارت مدينه ، عازم كوفه شدم . وقتى به كوفه رسيدم ، مختار به قلع و قمع عاملان حادثهء كربلا مشغول بود . من با مختار رفاقت قديمى داشتم . چند روزى در خانه براى ديد و بازديد نشستم .
سپس بر مركب سوار شدم و به قصد ديدار مختار از خانه خارج شدم .
وقتى چشم مختار به من افتاد ، گفت : هان منهال ، كجا بودى تا حالا به ديدن ما نيامدى و در قيام با ما همراه نبودى ؟
گفتم : امير ، من به سفر حج رفته بودم .
با هم مشغول صحبت شديم تا به محلهء كناسه رسيديم . مختار در آن جا متوقف شد ؛ گويى منتظر است . برخى از افرادش ، كه اطراف او بودند ، خبر دادند كه حرمله در اين محله مخفى شده است . مأموران به سرعت ،
هامش
( 1 ) - تاريخ طبرى ، ج 5 ، ص 448 .