امام حسين عليه السلام بود ، بهعنوان غنيمت گرفت و به كوفه آورد و به شكرانهء قتل فرزند پيامبر صلى الله عليه و آله آن شتر را نحر كرد و گوشتش را بين دشمنان اهلبيت در كوفه تقسيم نمود . مختار دستور داد تمام خانههايى را كه آن گوشت وارد آن شده بود و افرادى را كه دانسته از آن گوشت خوردهاند ، شناسايى كنند . كليّهء آن خانهها را ويران كرد و كسانى را كه از آن گوشت خورده بودند اعدام نمود . « 1 »
ب - اعدام سران كوفه
سران كوفه كه به خونخواهى عاشورا كشته شدند عبارت بودند از :
يك - عمربنسعد ؛
او فرماندهء كل نيروهاى يزيد در كربلا و از جمله كسانى بود كه نامش در سياههء قصاصشوندگان قرار داشت . او پيش از دستگيرى به سراغ مختار آمد و خود را معرّفى كرد و با شروطى اماننامه گرفت . امّا پس از كشتار قاتلان امام حسين عليه السلام در كوفه ، نامهاى از محمّد حنفيّه به مختار رسيد مبنى بر اين كه حساب عمربنسعد را برسد . مختار ديد بعضى از شروط امان توسّط عمرسعد نقض شده است . به همين بهانه ، او را احضار كرد . او ابتدا قصد فرار داشت امّا برايش ميسّر نشد .
همين بهانه مختار را در كشتن او مصمّم ساخت .
او در مقابل ابو عمرو ، رئيس شهربانى مختار مقاومت كرد تا امان بگيرد امّا ا و را امان نداد . آن قدر بر پيكر او شمشير زدند تا كشته شد و سر بريدهاش را نزد مختار آوردند .
مختار سر بريدهء عمرسعد را به حجاز ، نزد محمّد حنفيّه فرستاد . وفتى
هامش
( 1 ) - بحارالانوار ، ج 45 ، ص 377 .