سپس آن بزرگوار هروله كنان نزد آنها آمد و آنها را برداشت و بوئيد و فرمود : اينها همان است كه گفتم . اى ابن عباس ! آيا ميدانى اينها كدام پشكلها مىباشند ؟ اينها همان پشكلهائى هستند كه حضرت عيسى آنها را بوئيد ، زيرا حضرت عيسى با حواريون بر اين زمين عبور كردند و آهوانى را ديدند كه جمع شده بودند و گريه ميكردند . حضرت عيسى با حواريون نشستند ، عيسى گريان شد و حواريون هم گريان شدند . ولى حواريون نميدانستند عيسى براى چه گريه مىكند حواريون گفتند : يا عيسى ! براى چه گريان شدى ! ؟
حضرت عيسى فرمود : آيا مىدانيد ، اين چه زمينى است ؟ گفتند : نه .
فرمود : اين همان زمينى است كه فرزند پيغمبر اسلام صلّى اللَّه عليه و آله و فرزند حضرت فاطمهء زهراء در آن شهيد خواهد شد . همان زهراى بتولى كه شبيه مادر من است فرزند پيغمبر در اين زمين دفن خواهد شد . اين خاكى است كه از مشك خوشبوتر است . زيرا محل دفن پسر پيامبر است كه شهيد خواهد شد . خاك مدفن انبياء و فرزند ايشان نيز چنين خواهد بود . اين آهوان به من گفتند : ما از اين لحاظ در اين زمين مىچريم كه تربت پاك فرزند پيامبر خدا مىباشد و ما در اين زمين در امان خواهيم بود .
حضرت امير فرمود : سپس حضرت عيسى دست خود را به آن پشكلها زد و آنها را بوئيد و فرمود : خوشبوئى اين پشكلها به جهت آن گياهانى است كه آهوان از اين زمين مىخورند . پروردگارا ! اين پشكلها را نگاه دار تا پدرش آنها را ببويد و براى او تعزيت و تسليتى باشد . فرمود : اين پشكلها تا امروز ماندهاند و رنگ آنها براى طول زمان زرد شده است و نام اين زمين ، كرب و بلاء است . سپس با بلندترين صدا فرمود : اى پروردگار عيسى بن مريم ! اين عمل را براى كشندگان حسين و آن افرادى كه بر آنان كمك مىكنند و اشخاصى كه حسين را واگذار مينمايند مبارك مگردان ! ! سپس حضرت امير عليه السّلام گريهء طولانى كرد و ما هم با وى گريان شديم تا
بحار الأنوار ( زندگانى حضرت امام حسن مجتبى ع ) ( فارسي ) — صفحة 272
مساهمون: العلامة المجلسي
ص٢٧٢