تاوادان : ( گرجى ) ، اعيان و رجال و بزرگان . ( لغتنامه )
تحت الثرى : زير زمين . ( لغتنامه )
تخش : كمان ، نوعى از كمان ، تير آتشبازى ، تير ، چرخ . ( معين )
ترحال : سفر ، كوچ . ( ناظم الاطباء )
تشريف : خلعت . ( معين )
تقبيل : بوسه زدن ، بوسيدن . ( معين )
تلثيم : بوسه دادن ، بوسيدن . ( غياث اللغات )
تنسوقات : تنسقات ( مغولى ) هديه بسيار گرانبها كه در سرزمين خان پيدا نمىشود .
( فرهنگ اصطلاحات مغولى )
تنقيح : تفتيش ، تفحص و جستجو . ( ناظم الاطباء )
تواچى : جارچى باشد و آن عبارت از شخصى بود كه از جانب پادشاهان و فرماندهان به ايصال احكام و رسانيدن فرامين مأمور شوند . ( سنگلاخ )
توره : به تركى قاعده و قانون و طرز و روش باشد . ( لغتنامه )
توجيه : ترتيب حساب و حوالهء ديوانى . ( ناظم الاطباء )
توزع : پراكندگى . ( معين )
توشمال : خوانسالار ، ركابدار . ( رشيدى ) ناظر آشپزخانه سلطنتى .
تيول : ( تركى ) مدد معاش ، واگذار كردن دولت خالصهاى از خالصهها يا ماليّات قريهاى را به يكى از نوكران خود در ازاى مواجب او در تمام عمر . ( لغتنامه )
تيه : بيابانى كه رونده در آن هلاك شود . ( آنندراج )
ثعبان : مار بزرگ و اژدها . ( غياث اللغات )
جباخانه جبهخانه : محلى كه توپ و زنبورك و تفنگ و نظاير آن سازند . ( القاب و مواجب )
جاگير : اقطاع ، زمينى كه به امرا و صاحب منصبان دهند تا محصول آن را از كشت و كار و هر چه پيدا شود منصرف گردد . ( لغتنامه )
جحيم : يكى از نامهاى هفت دوزخ و آتش بسيار قوى و تند . ( غياث اللغات )
ايران در زمان شاه صفى و شاه عباس دوم ( فارسي ) — صفحة 719
مساهمون: محمد يوسف واله قزوينى اصفهانى
ص٧١٩