به رسم منقلاى مرحلهپيماى گردند و به قوت بازوى جرأت و جلادت دست طغيان قليچ خان را از گريبان جان رعاياى اطراف قلعه كوتاه و اتباع او را به جوهر تيغ و سنان از پاى حصار روانهء ديار ادبار گردانند و سرمست شراب جان سپارى و صيدافكن « 1 » دشت دشمن شكارى « 2 » حاجى منوچهر بيك غلام خاصّهء شريفه برادر محراب خان كه در مضمار گيرودار پيوسته چون اعلام اقبال پايدار بوده استدعا نمود كه به اتّفاق جمعى از سربازان معارك جان سپارى كه هريك در اين شيوه با وى دعوى همكارى مىنمايند مرخّص گردند كه به سرعت برق و باد روى جلادت به صوب قندهار نهاده به جوهر تيغ آبدار دمار از روزگار اعداى خاكسار بر آوردند . و مسئول ايشان به عزّ قبول موصول و چون شعلهء آتش سوزان به صوب مقصد روان گرديدند و بر اثر غلامان جان نثار مقرّر شد كه عساكر نصرت مدار و جنود ظفر شعار به سركردگى مرتضى قلى خان خانهزاد قديمى سپهسالار و سياوش خان قوللرآقاسى و بيگلربيگى كوهكيلويه و مرتضى قلى خان بيحرلو قورچىباشى به صوب گوشمال اعدا مرحلهپيما گردند « 3 » و به موجب فرمان امراى عالىشأن و عساكر ظفرنشان تيغ خصمافكنى بر ميان به صوب دشمنان روان شدند « 4 » . و حاجى منوچهر بيك و ساير غلامان جانفشان كه گوى مسابقت از امثال و اقران ربوده طريق مسارعت پيموده بودند ، در حينى كه قليچ خان ، خنجر خان برادرزادهء خود را به اتّفاق قباد خان « 5 » و اللّه قلى خان ولد « 6 » يلنگتوش بهادر با سه هزار نفر از لشكر نكبت اثر هنود به تاخت كرشك و زمين داور فرستاده بودند ، بار جگردارى در كرشك گشوده با آنكه زياده بر پنجاه نفر نبودند « 7 » به آن لشكر بىشمار دچار شده به پشت گرمى و استظهار الطاف الهى و قوت بازوى اقبال شاهنشاهى پشت بر حصار كرشك داده آغاز گيرودار و
هامش
( 1 ) . الف ، ب : افكنى .
( 2 ) . الف ، ب : « دشت دشمن شكارى » ندارد .
( 3 ) . الف ، ب : گرديد .
( 4 ) . تاريخ صفويان ، ص 110 : « روز سهشنبه بيست و پنجم جمادى [ ظاهرا جمادى الاول ] متوجّه قندهار شدند » .
( 5 ) . الف ، ب : قباد اللّه خان .
( 6 ) . الف ، ب : « ولد » ندارد .
( 7 ) . الف ، ب : بودند .