نياورده باشد ، لاجرم نخست فرّاشان چابك دست در ساحت گلزارى كه به « 1 » نزول همايون هميشه بهار بود به افراختن سايبانهاى آسمانساى و انداختن قاليهاى زرتار و فرشهاى بدايعنگار پرداخته آن روضهء ارم قرين را رشك نگارستان چين و اورنگ جهاندارى شهريار روى زمين را صدرنشين آن مجلس بهشتآيين ساختند . و چون وقت آن رسيد كه مهر درخشان اوج شاهنشاهى از افق آن بزم ارمنشان فروزان گردد ، پيشخدمتان چابكدست به افروختن بخور سوزهاى زرّين و مجمرهاى مكلّل به جواهر ثمين و سوختن عود و عنبر مشك اذفر ساحت آن بزم خسروانى را معطّر گردانيدند . و اركان دولت روز افزون و اعيان سلطنت ابد مقرون و بيگلربيگيان والاشأن و امراى عظام و حكّام كرام و مقرّبان بساط قرب و محرمان حريم انس و اخلاف سلاطين اطراف و اكناف و ابناى امراى عالىشأن و ساير مجلسيان مجالس ارمنشان كه پيوسته ملتزم ركاب اقدس مىباشند بر « 2 » يمين و يسار آن گلزار هميشه بهار قرار گرفتند . و سران و سركردگان و ساير وجوه و اعيان كه راتبه خوار موايد عاطفت و احسانند از دو جانب آن بزم ارمنشان تا منتهاى خيابان كه پايانش درگاه اين باغ مينونظير بود صفآراى گرديده از در باغ تا دروازهء قلعه كه زياده بر يك فرسنگ راه بود لشكر قيامت علامت و سپاه ظفر پناه مسلّح و مكمّل و غرق آهن و فولاد از دو طرف عنان مركبان بر كف متّصل به يكديگر سواره صف كشيدند « 3 » . و از پرچم رنگارنگ اعلام ظفرنشان و شقه گوناگون نيزههاى جانستان ايشان تمام آن راه رشك بهار و غيرت لالهزار گرديده ، توپچيان و تفنگچيان كماندار كه در شب تار هدف تيرشان ديدهء مور و مار مىباشد در برابر هريك از جنود ظفر شعار كه سوار مركبان عنان كشيده بودند به آيينى كه در روز جنگ آهنگ رزم دشمن كنند پياده بر اسلحهء خود تكيه داده ايستاده بودند و جمعآمدگان و مردم اردوى گردون شكوه فوج فوج و گروه و گروه به آيينى كه در شب عيد و روز نوروز خودآراى مىگردند ملبّس به لباسهاى گوناگون و مزيّن به زينتهاى از حد افزون شكفته و خندان تماشايى
هامش
( 1 ) . الف ، ب : « به » ندارد .
( 2 ) . الف ، ب : « بر » ندارد .
( 3 ) . الف ، ب : كشيديد .