تخطي إلى المحتوى الرئيسي

ايران در زمان شاه صفى و شاه عباس دوم ( فارسي ) — صفحة 124

مساهمون:

ص١٢٤
و برق فروزان به جانب خراسان و قلعهء مرو روان شود و در خلال اين احوال به انهاى منهيان به مسامع جلال پيوست كه چون لشكر مملكت بخارا كه زياده بر پانزده هزار سوار بوده‌اند « 1 » به فرمان امام‌قلى خان ، خان كلان ديار ماوراءالنهر و تركستان طريق مسارعت به ولايت مرو پيموده قلعهء آنجا را محاصره نموده بودند ، رسيدن مرتضى قلى خان به قلعهء مرو صورت‌پذير نگرديده در مشهد مقدّس معلّى پاى اقامت در دامن انتهاز فرصت پيچيد « 2 » و از اطراف بلخ نيز به فرمان ندر محمد خان والى آنجا ، عبد العزيز سلطان ولد مشار اليه به اتّفاق يلنگتوش بى بهادر و جمعى از امراى اوزبكيّه و قرب بيست هزار نفر از سپاه و لشكر آن كشور بر سر قلعهء ماروچاق روان شده‌اند و از اين راه در دار السلطنهء هرات تزلزل و تشويش بيش از پيش به حال رعيّت و سپاه راه يافته چشم به « 3 » راه اعانت و امداد از سپاه ظفر بنيادند . و بعد از تحقيق اخبار مذكور ، فرمان لازم الاذعان به صدور پيوست كه رستم بيك سپهسالار سپاه ظفر پناه ايران با تمامى عساكر ظفرنشان عنان عزيمت به صوب ديار خراسان معطوف داشته به اتّفاق خلف بيك سردار و امراى نامدار آن ديار به دفع و رفع فتنهء اوزبكان غدّار پردازد و بعد از تمهيد اين قضايا قرار داد خاطر و الا آن شد كه الويهء دولت و اعلام فتح و « 4 » نصرت نيز به عزم دريافت سعادت زيارت روضهء سدره مرتبت عرش منزلت سلطان خراسان - عليه افضل التحيّة و الثناء - به صوب صواب مشهد مقدّس معلّى پرچم‌گشا و مرحله‌پيما گردد . و همچنين به مقتضاى مصلحت وقت منشور عاطفت به احضار سلالة السلاطين رستم محمد خان ولد ولى محمد خان اوزبك كه در آن اوان حاكم در جزين و از جمله امراى عالىشأن دولت ابد قرين بود عزّ صدور يافته الكاى اوبه « 5 » و شافلان « 6 » را كه در
هامش
( 1 ) . ب : سواره بودند . الف : سوار بودند . ( 2 ) . ب : به تجديد . ( 3 ) . ب : « به » ندارد . ( 4 ) . الف ، ب : « فتح و » ندارد . ( 5 ) . اوبه : قصبه است از نواحى هرات ( معين ) . ( 6 ) . شافلان : در قسمت جنوب شرق هرات قرار داشته و داراى بيش از شش ده و چهل مزرعه است . ( خراسان بزرگ ، ص 281 ) . از زمان شاه عباس دوم حاكم‌نشين هرات رود واقع در شرق هرات را حاكم‌نشين شافلان و اوبه مىنامند . حكام اين حاكم‌نشين در آن عهد همه از ازبكان بودند . ( نظام ايالات ، ص 24 ) .