زيادى تشكيل نشده بودند كه بتوانند مسؤوليّت حكومت را پس از انقلاب ، به دست گيرند ، ولى شرايط ، مختار را به شتاب واداشت .
رابطهء بين ائمّه ( ع ) و انقلابها
پس از بحث دربارهء چگونگى شكست انقلاب مختار ، سخن از مطلب مهمترى به ميان مىآيد و آن ، اين است كه آيا بين ائمه ( ع ) و ظهور اين نهضتها ، ارتباطى وجود داشته است ؟ فى المثل :
ارتباط امام زين العابدين ( ع ) با انقلاب مختار چگونه بوده است ؟
ارتباط امام باقر و انقلاب زيد بن على ( ع ) به چه صورت بود ؟
و نيز ارتباط امام صادق ( ع ) با انقلاب يحيى ، به چه طريق ؟
و همچنين ، چه ارتباطى ميان امام صادق ( ع ) و انقلاب محمّد ، ملقّب به « النفس الزكيه » برقرار بوده ؟
و سرانجام چگونگى ارتباط بين امام رضا ( ع ) و انقلاب فخ ، به چه نحوى بوده است ؟
اين پرسشها دائما مطرح مىشوند . . . زيرا ائمّه ( ع ) و از جمله امام زين العابدين ( ع ) پس از امام حسين ( ع ) على رغم آنكه مدّتى طولانى در قيد حيات بودهاند ولى با اين وجود ، امّت اسلام پيوسته از وجود تشويشها و انقلابها و هرج و مرج و عدم آرامش و تغيير و تبدّل حكومتها در رنج بودهاند و با اين حال ائمّه ( ع ) در صحنهء سياسى هيچ حركتى ايجاد نكردند .
امام زين العابدين ( ع ) پس از پدرش ، مدّت 33 سال به عبادت و زهد و دعا و زارى بر فقدان پدرش مشغول بود . امام باقر ( ع ) نيز در دوران امامت خود مشغول تبليغ و دعوت بود . امام صادق ( ع ) نيز مدّت امامت خود را به نشر فقه اسلامى گذراند و امام موسى بن جعفر ( ع ) مدّت امامت خود را در زندان به سر برد و امام رضا ( ع ) به همين ترتيب . پس چرا على بن الحسين - محمّد بن على - جعفر بن محمّد و موسى بن جعفر كه همگى رسالت امامت را به دوش داشتند ، شمشير به دست نگرفتند ؟
چرا ائمّه ( ع ) پس از امام حسين ( ع ) شمشير به دست نگرفتند ؟
اين سؤال هميشه ذهن يك فرد مكتبى را به خود مشغول مىكند . عدّهاى چنين مىگويند :
ائمّه ( ع ) از آنجا كه منتظر امام حجّت ( ع ) بودند لذا ، از دست بردن به شمشير خوددارى كردهاند و هيچكس نبايد تا ظهور حجّت ( ع ) به شمشير ( زور ) متوسّل شود . ما از اين افراد مىپرسيم : با اين وجود چرا امام حسين ( ع ) انقلاب كرد ؟ و بهتر بود امام حسين ( ع ) عافيت و صحّت و سلامت را برمىگزيد و به انتظار حضرت حجّت ( ع ) در خانهاش ( مدينهء منورّه ) مىنشست و با يزيد بيعت مىكرد .