تخطي إلى المحتوى الرئيسي

امامان شيعه و جنبشهاى مكتبى ( فارسي ) — صفحة 63

مساهمون:

ص٦٣
شعرى هم سروده‌اى ؟ گفت : آرى . گفتم : از شعر خود براى من بخوان . وى شروع به خواندن اشعار خود كرد :
لنحن على الحوض روّاده * نذود و نسقى روّاده و من سرّنا نال منّا السرور * و من ساءنا ساء ميلاده و من كان غاصبا حقّنا * فيوم القيامة ميعاده
« * » وى ، پس از خواندن اين اشعار ، از ديدگان من پنهان شد تا اين‌كه به مكّه آمدم و حجّ را انجام دادم و بازگشتم و به « ابطح » وارد شدم ، در اين هنگام گروهى از مردم را ديدم كه گرد هم نشسته بودند و چون به ايشان نگريستم دوست خود را در بين ايشان يافتم . به دنبال پرسش از نام وى ، دريافتم كه ايشان همان امام زين العابدين است . از امام باقر ( ع ) نقل شده است كه فرمود : « سجده‌گاه پدرم متورّم شده بود و هر ساله دو بار اين تورّمها را قطع مىكرد و هربار پنج پينه از آن جدا مىكرد و بدين جهت به ذو الثفنات ( صاحب پينه ) خوانده مىشد . » 5 ابراهيم بن على ، از پدرش چنين نقل مىكند : على بن الحسين ( ع ) پياده به حجّ رفت و فاصلهء بين مدينه و مكّه را در بيست روز پيمود . 6 امام به مردم سرمشق مىداد . ايشان داراى باغى بود كه پانصد درخت خرما داشت و حضرت ، شب و روز مشغول نماز بود و در كنار هر درخت دو ركعت نماز مىگزارد . ابو جعفر باقر ( ع ) فرموده است : « على بن الحسين ( ع ) همچون امير المؤمنين ( ع ) در يك شبانه روز هزار ركعت نماز مىگزارد . ايشان پانصد درخت خرما داشت و در كنار هر درخت دو ركعت نماز مىگزارد . حضرت هنگام قيام در نماز ، رنگش تغيير مىكرد ، قيامش هنگام نماز ، قيام يك بندهء ذليل در برابر مقام ربوبيّت بود . اعضاى ايشان هنگام نماز از ترس خداوند عزّ و جل ، به لرز مىافتاد . هنگامى كه حضرت ، اقامهء نماز مىفرمود گويى كه آخرين نماز است و ديگر براى ابد فرصتى براى نماز ندارد . امام ، روزى مشغول نماز بود كه ردايش از دوشش به زمين افتاد ، حضرتش تا پايان نماز ردا بر تن راست نكرد ، در اين هنگام يكى از اصحاب از اين عمل حضرت سؤال كرد . حضرت فرمود : آيا نمىدانى در مقابل چه كسى قرار داشتم . » 7 عبد اللّه بن على بن الحسين ، چنين نقل مىكند : « پدرم ، شب هنگام آن قدر نماز مىخواند كه خسته روى زمين مىافتاد . » 8 يعنى حضرت آن‌قدر نماز مىگزارد كه از شدّت خستگى عبادت ،
هامش
( * ) ما به حوض كوثر وارد مىشويم ، و آن را پاس مىداريم و وارد شوندگان بر آن را سيراب مىكنيم . كسى كه ما را شاد كند ما نيز او را شاد مىكنيم ، و كسى كه با ما بد كند تولّدى ناميمون دارد . هركس كه حق‌ها را غصب كند ، وعدهء ما با او روز قيامت خواهد بود .