حسين ( ع ) كشته شد خشم خدا نسبت به مردم زمين بالا گرفت و آن را تا صد و چهل سال به تأخير انداخت ، و از آنجا كه شما سخنان ما را افشا كرديد و نقاب از چهرهء اسرار ما برگرفتيد خداوند اين مدّت را نيز به تعويق انداخت و ديگر وقت مشخّصى را براى ما تعيين نكرد ، خداوند آنچه را بخواهد محو مىكند و آنچه را اراده كند پابرجا مىگرداند و لوح محفوظ نزد اوست . ابو حمزه مىگويد : همين سخن را به ابى عبد اللّه عرض كردم . فرمود : همينطور است .
در اينجا روايتى هم از داوود رقى نقل شده است كه گفته است : « به ابى الحسن الرضا ( ع ) عرض كردم : فدايت شوم به خدا سوگند هيچگاه امامت تو از قلب من نمىگذرد مگر آنكه حديثى را كه ذريج از ابى جعفر ( ع ) نقل مىكند به خاطر مىآورم . امام فرمود : كدام حديث ؟ ذريج گفت از امام چنين شنيدهام : ( هفتمين ما ان شاء اللّه قائم آل محمّد خواهد بود ) امام رضا فرمود : راست گفتى و ذريج و ابو جعفر ( ع ) نيز راست گفتهاند . در اينجا ترديد من بيشتر شد . سپس فرمود : اى داود بن ابى كلده ! به خدا سوگند آگاه باش موسى ( ع ) از خضر هيچ سؤالى نكرد زيرا جملهء « ان شاء اللّه » را بر زبان نياورده بود هفتمين ما قائم آل محمّد مىبود . با گفتن اين سخن به امامت حضرت رضا ( ع ) يقين حاصل كردم . »
از آنجا كه افراد مكتبى در آن شرايط سخنان امام موسى بن جعفر ( ع ) را براى يكديگر نقل مىكردند ، مسأله بدانجا رسيد كه اسرار جنبش فاش شد و خبر آن به حكومت رسيد ، حاكميّت نيز گروهى از مكتبيها و امام ( ع ) را به زندان انداخت و پس از آن به قتل امام دست يازيد .
روايت ديگرى نيز دربارهء زندگى امام موسى بن جعفر ( ع ) هست كه چنين مىگويد :
خداوند سبحان ، موسى بن جعفر ( ع ) را بين دو امر مختار كرد : يكى آنكه خطاى افراد مكتبى را تحمّل كند و خود به زندان بيفتد و ديگر آنكه مكتبيها خود بهاى اشتباه خويش را بپردازند و در اين صورت هفتاد هزار نفر از آنها پس از اندكمدّتى به قتل مىرسيدند .
اين هفتاد هزار نفر از عناصر مكتبى بودند كه با شمشير مقامات بنى العبّاس به قتل مىرسيدند و اين حادثهء ناگوارى بود . ولى امام خود را فداى پيروانش كرد و ما اين عمل را نشانگر ميزان محبّت امام نسبت به پيروان خود و جانبازى حضرت در راه خدا و پيروان خويش و ادامهء رسالت ايشان تلقّى مىكنيم .
رهبران جنبشها در بسيارى اوقات از پيروان خود كناره مىگيرند و ايشان را به چنگال مرگ مىسپارند و گوشهء عافيت را برمىگزينند و از ياران خود تبرّى مىجويند ولى ، امام موسى بن جعفر ( ع ) آنقدر با پيروان خود باقى ماند تا به شهادت رسيد .
امامان شيعه و جنبشهاى مكتبى ( فارسي ) — صفحة 199
مساهمون: السيد محمد تقي المدرسي
ص١٩٩