ابو مسلم خراسانى كشتار قاتلان يحيى را آغاز و نيروها را به اسم خونخواهى از يحيى جذب كرد و بدين ترتيب توانست بر بنى اميه پيروز شود و اين حكومت را از دايرهء هستى خارج كند ، حكومتى كه مظهر فساد و جنايت و كفر و شرك بود ، با شهادت يحيى به پايان رسيد .
محمّد حلبى از امام صادق ( ع ) چنين نقل مىكند : « خاندان ابو سفيان ، امام حسين ( ع ) را به شهادت رساندند و خداوند حكومت را از ايشان گرفت و هشام ، زيد بن على را شهيد كرد و خداوند او را از حكومت ساقط كرد و وليد ، يحيى بن زيد رحمة اللّه عليه را كشت و خداوند حكومت او را نيز به پايان رساند . 6 »
داوود برقى چنين نقل مىكند : فردى در حضور من از امام صادق ( ع ) دربارهء اين آيهء قرآنى پرسيد :
« فَعَسَى اللَّهُ أَنْ يَأْتِيَ بِالْفَتْحِ أَوْ أَمْرٍ مِنْ عِنْدِهِ فَيُصْبِحُوا عَلى ما أَسَرُّوا فِي أَنْفُسِهِمْ نادِمِينَ »
« * » حضرت فرمود : « خداوند هفت روز پس از سوزاندن زيد اراده كرد كه حكومت بنى اميه متلاشى شود . » 7
كسانى كه حكومت بنى عبّاس را بهتر از بنى اميه مىدانند ، دچار اشتباه شدهاند بلكه ما چنانكه در مباحث آينده به اثبات خواهيم رساند عكس آن را صحيح مىدانيم . آنان كه به برترى بنى عبّاس بر بنى اميه اعتقاد دارند چنين مىگويند : درست است كه شمارى از ائمّه ما در زمان عبّاسيان به شهادت رسيدند و تحت فشار بودند ولى ، با اين وجود بين حكومت اموى و عبّاسى فرقى فاحش به چشم مىخورد ، بنا به اعتقاد اين عّده ، مكتبيها توانستند با از ميان برداشتن حكومت بنى اميه به يك پيروزى بزرگ دست يابند زيرا نه تنها ايشان بلكه موالى نيز در زمان امويان در ظلم و ستمى سخت به سر مىبردند در حالى كه همين افراد در حكومت بنى عبّاس به بالاترين مناصب دست يافتند ، آيا اين يك پيروزى نيست ؟
ابو مسلم خراسانى كه فردى عرب بود به اعتقاد برخى خود را به خراسانيها نسبت مىداد تا جنبش خود را به تأييد برساند . ابو مسلم كه در كوفه متولّد شده بود به جايى رسيد كه مرد شمارهء دوى حكومت به شمار مىآمد ، تركها و برامكه نيز همگى در زمان عبّاسيان به مناصب مهمّى دست پيدا كردند . ما نيز به تفصيل ثابت خواهيم كرد كه سقوط بنى اميه پيروزى فضيلت و عدالت بود . آخرين ضربهء كارى را يحيى بن زيد به پيكر نيمه جان بنى اميه وارد آورد .
همهء مردم مىميرند و يادشان از خاطرهها زدوده مىشود ولى يحيى با شرافت به شهادت رسيد
هامش
( * ) مائده / 52 ، باشد كه خدا براى مسلمانان فتحى پيش اورد و يا امرى ديگر از طرف خود ( كه عزّت و دولت مسلمانان قوّت يابد ) تا منافقان از آنچه در دل نهان كردند سخت پشيمان شوند .