وَأَرْضُ اللَّهِ وَاسِعَةٌ إِنَّمَا يُوَفَّى الصَّابِرُونَ أَجْرَهُمْ بِغَيْرِ حِسَابٍ « 1 »
« بگو اى بندگان باايمانِ من ، از پروردگارتان پروا گيريد . براى آنانكه در اين دنيا نيكى كردند ، خير و نيكى است و زمين خدا گسترده است ، همانا پاداش صابران بدون حساب داده شود . »
مصطفى صلى الله عليه و آله مىدانست كه « اصحمهء نجاشى » پادشاه حبشه ، پادشاهى است دادگر و به كسى ستم نمىكند ، از اينرو مسلمانان را فرمود كه براى نگهدارى دين خود به حبشه هجرت كنند . بنابراين در ماه رجب پنجمين سال بعثت نخستين گروه از ياران پيامبر به حبشه هجرت كردند ، اين گروه را دوازده مرد و چهار زن تشكيل مىداد و رييس آنها عثمان بن عفان بود كه رقيه دختر پيغمبر صلى الله عليه و آله نيز با وى بود و پيامبر دربارهء آنان گفته بود :
« آنها نخستين خاندانى هستند كه پس از ابراهيم و لوط - عليهماالسلام - در راه خدا مهاجرت مىكنند . » « 2 »
فاطمهء زهرا با خواهر خود رقيّه وداع كرد ، جدايى سخت است اما به جهت اهميّت ترويج دين خدا آسان مىشود ، نه تنها جدايى بلكه همه چيز آسان مىشود . ترك مال ، فرزند و وطن ، در راه اعلاى كلمهء حق و دين قابل تحمّل مىگردد . رقيّه دختر پيغمبر صلى الله عليه و آله از
هامش
( 1 ) - سورهء زُمَر / 10
( 2 ) - الاصابه ، ج 5 ، ص 83 . لازم به يادآورى است كه سرپرستى عثمان صحيح نيست و در هيچيك از منابع تاريخى نيامده و مؤلف نيز براى آن سندى ذكر نكرده است . بلكه سرپرستى مهاجران را جعفربن ابىطالب به عهده داشته چنان كه در نامهء پيامبر صلى الله عليه و آله به نجّاشى تصريح شده است « وقد بعثت اليك ابن عمى جعفر و معه نفر من المسلمين » ، البداية والنهايه ، ج 3 ، ص 83 .
ابنكثير از ابن اسحاق نقل كرده كه عثمانبن مظعون سرپرستى جمعى از مهاجران را داشته است ، ( البداية والنهايه ، ج 3 ، ص 67 )
برخى نيز احتمال دادهاند دو گروه از مهاجران بودهاند كه يكى را جعفر و ديگرى را عثمانبن مظعون سرپرستى مىكرده است . روايتى هم كه مؤلف از كتاب الاصابه آورده ، قابل مناقشه است و بهنظر مىرسد حقيقت ندارد . براى تحقيق بيشتر مراجعه شود به سيرهء صحيح پيامبر بزرگ ، ج 2 ، ص 88 به بعد ، تأليف علامه جعفر مرتضى عاملى ، ترجمهء فارسى ، « مترجم » .