بايد پنجتا نماز بعنوان قضا ، واجب مىبود تا مسئله جهر و اخفات رعايت مىگرديد كوتاه سخن از نصّ و روايت مذكور مسئله تخيير بين جهر و اخفات براى جاهل بموضوع بطور مطلق استفاده نمىشود .
( توضيح عبارة )
( بالنّسبة اليه فلا دلالة فيه . . . ) ضمير اليه به « قاضى » و ضمير فيه به « نصّ » رجوع مىنمايد .
( و امّا معاملة الغير معها . . . ق صفحه 24 سطر 10 ج صفحه 37 سطر 23 ) مرحوم شيخ مىفرمايد از ناحيه كسان ديگر گفته شده است كه براى هر مرد و زنى نظر كردن به خنثى ، جائز است چه آنكه نظر كردن بخنثى براى هريك از طائفه رجال و نساء ، شبهه موضوعيه است و شك و شبهه ، در آن بدوى مىباشد و اصالة الاباحه جارى خواهد بود نظير اينكه شخصى از دور پيدا باشد و از جهت بعد مسافت معلوم نباشد كه زن است و يا مرد مىباشد ؟ شخص نظارهگر شك بدوى دارد كه آيا نظر كردن به آن جائز است و يا خير ؟ احتياط ، واجب نبوده و اصالة الاباحه ، جارى مىشود .
( و فيه انّ عموم . . . ) ما حصل ايراد بر گفته مزبور اين است كه عموم وجوب غضّ نظر ( چشمپوشى ) در دو آيه شامل خنثى مىشود و غضّ نظر از خنثى بر مردها و زنها واجب بوده و مانع از جريان اصالة الاباحه خواهد بود . آيه 30 سوره 24 ( نور )
( قُلْ لِلْمُؤْمِنِينَ يَغُضُّوا مِنْ أَبْصارِهِمْ وَ يَحْفَظُوا فُرُوجَهُمْ . . . )
« اى رسول مردان مؤمن را بگو تا چشمها ( از نگاه ناروا ) بپوشند و فروج و اندامشان را ( از كار زشت ) محفوظ دارند »
بگفته علماء علم معانى و بيان حذف متعلّق ، افاده عموم مىنمايد و اين آيه دلالت دارد بر اينكه مؤمنين از همهكس بايد چشم بپوشند جز كسانى كه استثنى