اينك روايت تصدّق مستقلا مورد توجه قرار مىگيرد : در روايت تصدّق فرمود :
اگر كسى تمام اموالش را در راه خدا صدقه بدهد و از دلالت و راهنمائى ولىاللّه برخوردار نباشد هيچ ارج و اعتبار و ثوابى در نزد خداوند ندارد نظر بر اينكه اين روايت با روايات ديگر فرق دارد ( فرقش اين است كه بقيه روايات را مىتوان بر نفى عقول ناقصه حمل نمود و اما اين روايت عقل صحيح و فطرى را ايضا نفى مىكند چه آنكه رجحان صدقه همان رجحان احسان است و هر عقل سليم و فطرى بحسن صدقه حكم مىنمايد . )
لذا مستقلا مورد توجه قرار داده و پاسخ آن را يادآور مىشود ما حصل پاسخ از اين قرار است : ظاهر روايت تصدق مىگويد اگر صدقه اموال بدون راهنمائى ولىاللّه باشد ثواب ندارد درحالىكه عقل فطرى مىگويد صدقه دادن حسن است بدون شك صاحب حدائق و سائر اخباريها اعتبار و حجيّت عقل فطرى را قبول دارند و انها بايد به صف ما بپيوندند و براى روايت مذكور پاسخ تهيه نمايند و نگذارند كه حكم عقل فطرى بتوسط روايت تصدق بسقوط كشانده شود علىاىحال از ظاهر روايت مزبور بايد صرفنظر نمائيم و آن را به يكى از معانى ذيل توجيه كنيم :
1 - منظور از صدقه دادن در روايت ، آن صدقهاى است كه بعض از مخالفين روى انگيزه مذهبشان به مخالف ديگر مىدادند و به افراد شيعه و پيروان ائمه ( ع ) بخاطر بغض و عداوتى كه نسبت به على ( ع ) داشتند نمىدادند اين نوع صدقه بىشك ثواب ندارد . 2 - اصل صدقه دادن كسانى كه ولايت ائمه ( ع ) را قبول ندارند حسن است و از نظر عقلى داراى حسن و ثواب مىباشد و لكن بر اثر عدم ولايت و عداوت و دشمنى با خاندان عصمت ، ثواب صدقه حبط و نابود مىگردد .
3 - شايد منظور از ثواب نداشتن صدقه در روايت اين باشد : صدقه كسى كه از ولايت ائمه ( ع ) محروم است از نظر عقلى حسن دارد و ثواب ايضا دارد
أوضح الشروح في فرائد الأصول ( شرح فارسى بر رسائل شيخ انصارى ) ( فارسى ) — صفحة 103
مساهمون: الشيخ الأنصاري
ص١٠٣