ابومنصور موفق هَرَوى : نويسنده و طبيب ايرانى در روزگار امير منصور سامانى ( 366 - 350 ق ) بود . وى دانش طب را در هند آموخت و ظاهراً اولين كسى است كه درصدد تأليف كتاب فارسى در داروشناسى برآمد . نام كتابش الابنيه عن حقايق الادويه است كه در آن نام 585 دارو آمده است .
3 . آثار
ابدال الادويه : كتابى در دانش پزشكى كه شاپور بن سهل ( م . 255 ق ) ، پزشك مسيحى بيمارستان جندىشاپور ، آن را از سريانى به عربى ترجمه كرده است . اين كتاب درباره شناخت داروهايى است كه تأثير مشترك دارند . مترجمى ناشناس گزيدهاى فارسى از آن تهيه كرده كه نسخه خطى آن در كتابخانه آستان قدس رضوى ( ج 3 ، ص 245 ) ، به شماره 5048 ، نگهدارى مىشود .
ادب الطبيب : كتابى است به عربى درباره اخلاق پزشكى از اسحاق بن على رهاوى ؛ طبيب مسيحى متولد رها و ساكن عراق ، كه در قرن سوم هجرى نگاشته شده است . اين كتاب كهنترين متن عربى باقى مانده در نوع خود است . اين كتاب شامل بيست باب است . تصوير نسخه خطى اين اثر به كوشش فؤاد سزگين با مقدمههايى به عربى و انگليسى ، در فرانكفورت در 1405 هجرى ، به چاپ رسيده است .
الابنيه عن حقايق الادويه : كهنترين كتاب است در زمينه گياه داروشناسى به زبان فارسى ، نوشته ابومنصور موفق بن على هروى . اين كتاب درباره مفردات پزشكى ، گياهان دارويى ، ويژگىها و كاربرد آنهاست كه در آن حدود 561 ماده دارويى به ترتيب الفبايى شرح داده شده است . كهنترين نسخه اين كتاب به خط اسدى طوسى است و در كتابخانه وين نگهدارى مىشود . نخستينبار زليگمان در سالهاى 1833 - 1831 ترجمه لاتين اين كتاب را در وين منتشر كرد . در سال 1838 نيز اصل عربى را با ترجمه لاتين منتشر كرد . در سال 1893 ميلادى نيز ترجمه آلمانى آن در شهر لاهه منتشر شد . در ايران اين كتاب با تصحيح احمد بهمنيار و به كوشش حسين محبوبى اردكانى در سال 1346 ، به همت دانشگاه تهران ، چاپ شده است .
اختيارات بديعى : كتابى است به فارسى از حاج زين عطار فرزند حسين انصارى . مؤلف اين كتاب را در سال 770 هجرى در يك مقدمه ، دو مقاله و يك خاتمه به نام شاهزاده خانم