اسحاق بن على رهاوى : تاريخ تولد و وفات وى معلوم نيست ، اما در نيمه دوم قرن سوم هجرى فعاليت داشته است . وى از اطباى بغداد بود و در رُها يا ادسا ( در شمال سوريه ) به دنيا آمد . احتمالًا سالها در شهرهاى بزرگ عراق زندگى مىكرده است . اطلاع دقيقى در دست نيست كه وى مسيحى بوده يا كليمى ، ولى پايبندى شديد وى به مسائل اخلاقى در اثرش آشكار است . رهاوى با آثار طبى عهد باستان نيز آشنايى داشته است . از او كتابهايى باقى مانده كه از معروفترين آنها ادب الطبيب و كناش را مىتوان نام برد . كناش ، كه در عربى به الميامر فى تركيب الادويه معروف است ، حاوى ده مقاله درباره تركيب داروها بر حسب بيمارىهاى اعضاست .
على بن حسين انصارىشيرازى : معروف به حاج زين عطار ، از اطبا و دانشمندان مشهور قرن هشتم هجرى ، در 730 هجرى در شيراز متولد شد و در همين شهر به كسب كمالات پرداخت و سالها در بيمارستان مظفرى شيراز به مداواى بيماران پرداخت . شهرتش در طب به حدى رسيد كه توجه سلاطين آل مظفر ، ازجمله شاه شجاع ، را برانگيخت . از وى كتاب پرارزشى در مفردات طب باقى مانده است كه آن را به نام شاهزاده بديع الجمال ، مادر سلطان بايزيد مظفرى ، اختيارات بديعى نام گذارد .
ابوروح محمد بن منصور بن عبدالله گرگانىيمانى : چشم پزشك ايرانى قرن پنجم هجرى ، مشهور به زرين دست و هم روزگار ملك شاه سلجوقى ( 485 - 465 ق ) بوده است . وى به دستور ملك شاه سلجوقى در 480 هجرى كتابى فارسى ، در ده باب در چشم پزشكى ، نگاشت كه نورالعيون نام داشت و فصلى از آن درباره روشهاى جراحى چشم بسيار حائز اهميت است .
ابوالقاسم خلف بن عباس زهراوى : بزرگترين جراح دوره اسلامى كه در الزهرا ( در نزديكى قرطبه ) از نواحى اسپانيا به دنيا آمد . تاريخ تولدش به درستى مشخص نيست ، اما حدود 404 هجرى درگذشت . مهمترين اثرش التصريف لمَن عَجز عن التأليف نام دارد . قسمتى از اين كتاب كه درباره جراحى است از اهميت بسيار برخوردار است .
زينالدين كحال دمشقى : ابوالشكر ايوب بن نعمه بن محمد ، معروف به زينالدين كحال دمشقى ، در سال 640 هجرى به دنيا آمد و نزد بزرگانى چون عبدالله بن بركات و حيان بن
تاريخ فرهنگ و تمدن اسلام و ايران ( ويژه علوم پزشكى ) ( فارسي ) — صفحة 165
مساهمون: جمعى از نويسندگان
ص١٦٥