ابنربن طبرى : ابوالحسن على بن سهل ، معروف به ابن ربن طبرى ، از پزشكان بزرگ نيمه نخست قرن سوم هجرى است كه بيشتر عمرش را در دستگاه خلافت الواثق و المتوكل عباسى گذراند . كتاب مشهورش فردوس الحكمه نام دارد كه در حقيقت دايرةالمعارفى از علوم طبيعى ، طب و شيمى است و اهميت فراوان دارد . ابنربن علاوه بر طب ، در فلسفه و ادب نيز دست داشت . از آثارش مىتوان كتاب الدين و الدوله ، تحفة الملوك ، عرفان الحيوة يا ارفاق الحياة ، كتاب فى ترتيب الاغذيه ، كتاب فى الحجامة ، الكتاب اللؤلؤ ، و الرد على اصناف الناصرى را نام برد .
ابنرضوان : ابوالحسن على بن رضوان بن على جعفر ، پزشك و نويسنده مشهور مصرى در سال 377 هجرى در جيزه در نزديكى قاهره به دنيا آمد و همان جا رشد يافت . در 14 سالگى به تحصيل طب پرداخت . حدود 32 سالگى پزشكى نامور شد و به دربار الحاكم ، خليفه فاطمى مصر راه يافت و به رياست اطباى مصر منصوب شد . گويا در اواخر عمر به اختلال حواس مبتلا شد و علتش آن بود كه دخترى يتيم ، كه به فرزندى قبول و بزرگ كرده بود ، اموال او را كه نزديك بيست هزار دينار بود برداشت و فرار كرد . از آن پس ابنرضوان دگرگون شد و پس از چند سال ، در حدود 80 سالگى درگذشت . وى آثار فراوانى در طب و حكمت و رياضى پديد آورد . ابن ابىاصيبعه تعداد آثار او را صد عنوان برآورد كرده است .
ابنروميه : ابوالعباس احمد بن محمد بن مُفَرج ( 637 - 561 ق ) ملقب به عَشّاب ، نباتى و زهرى ، گياه شناس ، داروشناس ، محدث و فقيه مسلمان اندلس ، در اشبيليه به دنيا آمد . پس از تحصيلات مقدماتى ، از دانشمندان و محدثان بزرگ آن زمان حديث آموخت و هم زمان با علوم دينى به پژوهش در گياهشناسى مشغول شد . براى تكميل معلومات خود ، سفرهاى متعددى كرد . كتاب بزرگى به نام الرحلة النباتيه در موضوع گياهشناسى نگاشت . اين كتاب تا دوران ما باقى نمانده ، ولى معروفترين شاگردش ابنبيطار ، در جاىجاى جامع المفردات از آن نام برده است .
ابنسرابيون : يوحنا بن سرابيون ( سرافيون ) بن ابراهيم ، پزشك سريانى زبان نيمه دوم قرن سوم هجرى است . اطلاعات چندانى درباره او در دست نيست . پدرش سرابيون ، طبيبى از اهالى باجَرما ( منطقهاى در شرق دجله ) بود و دو پسرش يحيى ( يوحنا ) و داوود نيز پزشك
تاريخ فرهنگ و تمدن اسلام و ايران ( ويژه علوم پزشكى ) ( فارسي ) — صفحة 156
مساهمون: جمعى از نويسندگان
ص١٥٦